Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Philosophy Books  
Ovi Bookshop - Free Ebook
Ovi Greece
Ovi Language
George Kalatzis - A Family Story 1924-1967
WordsPlease - Inspiring the young to learn
Murray Hunter: Opportunity, Strategy and Entrepreneurship
Stop human trafficking
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
A Mika Moose Xmas (Greek): Chapter 6 A Mika Moose Xmas (Greek): Chapter 6
by Thanos K & Asa B
2006-12-15 16:33:32
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author
Η σπηλιά ήταν σκοτεινή και μπορούσαν να ακούσουν τον ήχο των βημάτων τους μέσα στο κλειστό χώρο, αλλά από την άλλη η δυνατή χιονοθύελλα είχε μείνει από έξω. Ο Μίκα συνέχισε να ακολουθεί τον Ούνο μέσα στη σκοτεινή είσοδο της σπηλιάς αν και για να πούμε την αλήθεια και επειδή ήταν σκοτεινά ακολουθούσε το ...καμπανάκι από το σκούφο του Ούνο. Ο Μάττι είχε τεντώσει λαιμό και αυτιά μπας και ακούσει τίποτα περίεργο όταν άφησε μια κραυγή που έκανε τον Μίκα και τον Ούννο να ξαφνιαστούν, «Μίκα, κάποιος άλλος είναι στη σπηλιά!»

Η απαλή μυρωδιά καπνού και μέντας τύλιξε τα ρουθούνια του Μίκα και του Μάττι και άρχισε να τους ζαλίζει έτσι που προσπαθούσαν να δουν τι συμβαίνει μέσα στο σκοτάδι, όταν ο Ούνο με ένα δυνατό ρούφηγμα της μύτης είπε, «ξάδελφε Γιόχαν, εσύ είσαι;» όταν ξαφνικά το φως μιας λάμπας τους τύφλωσε και τους έδωσε να καταλάβουν ότι σίγουρα δεν ήταν μόνοι τους στη σπηλιά αλλά είχαν στη παρέα τους μερικούς νάνους ακόμη. «Χα! Δεν στο πα εγώ ότι δεν θα είμαστε μόνοι μας αυτό το βράδυ; Καλησπέρα σε όλους σας, έφερα και μερικούς φίλους στο πάρτι μας!»

«Μην ανησυχείς μικρό μου πουλί, σε όλους αρέσουν οι καρακάξες!» Συμπλήρωσε ο Ούνο κάνοντας τον Μάττι να αναστενάξει από ανακούφιση και να κουνήσει το φτερό του σαν χαιρετισμό. Ο Ουνο αντάλλαξε θερμές χειραψίες με τον κάθε ένα σφίγγοντας θερμά τα χέρια τους και ταυτόχρονα εξιστορώντας πως συνάντησε τον Μίκα και τον Μίττα και πως είχε πρωτογνωρίσει το μεγαλόσωμο μους, μέχρι που έφτασε σε ένα νάνο καθισμένο αναπαυτικά πάνω σε ένα κορμό που είχε σκαλιστεί από τους νάνους έτσι ώστε να μοιάζει με κουνιστή καρέκλα. «Το ήξερα ότι ήσουν εδώ! Κανένας άλλος δεν καπνίζει αυτό το ....περίεργο συνδυασμό!»

Αφού λοιπόν τελείωσαν οι χειραψίες και τα χτυπήματα στις πλάτες και στις κοιλιές και μετά ένα ακόμα γύρο από χειραψίες και γέλια, ο Ούνο σύστησε τον Γιόχαν στον Μίκα και τον Μάττι, «Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω, κύριε Μους και κύριε Καρακάξα, με λένε Γιόχαν και από εδώ ο φίλος μου ο Μίσα,» και την ίδια στιγμή ένας ακόμη νάνος πετάχτηκε πίσω από τον Μίκα κάνοντας τον να αναπηδήσει.

Και οι δυο οι νάνοι φορούσαν κάτι καταπληκτικά πολύχρωμα παλτά και οι δυο φορούσαν κατακόκκινα μυτερά σκουφιά με ένα καμπανάκι που χτυπούσε κάθε φορά που γελάγανε. Ο κύριος Γιόχαν είχε μια μικρή ξύλινη πίπα στο στόμα και γέμιζε συνέχεια τον αέρα με μικρά συννεφάκια καπνού ενώ ο Μίσα τους παρατηρούσε στηριζόμενος σε ένα περίεργο μπαστούνι που είχε κάτι ...που έλαμπε στη κορυφή του. «Είναι τιμή για μας να σας γνωρίζουμε και τους δυο,» είπε ο Μίκα μα τον Ματτι να μουρμουρίζει κάτι από πίσω του.

«Κι εγώ είμαι ο Πόσι!» ακούστηκε μια φωνή από τα δεξιά τους και που έκανε τον Μάττι να πηδήξει τρομαγμένος! «Φυσικά,» σκέφτηκε ο Μίκα, «υπήρχαν και ίχνη από ξωτικά στο χιόνι.» Ο Πόσι ήταν σαφώς πολύ πιο αδύνατος από τους νάνους και λίγο πιο ψηλός, ήταν ντυμένος από τα νύχια μέχρι το κεφάλι στα πράσινα, με ένα μικρό καπέλο που ευτυχώς δεν είχε καμπανάκι αλλά ήταν διακοσμημένο με ένα μεγάλο ...φτερό! Και κάτι που παρατηρήσαν και ο Μάττι και ο Μίκα αμέσως, είχε τα πιο μυτερά αυτιά που είχαν δει ποτέ. «είμαι γοητευμένος από την γνωριμία Κύριε Μίκα μους και τον φίλο σας τον γενναίο κύριο Ματτι Καρακάξα. Σας παρακολουθούσαμε για λίγο, αλλά κάποια στιγμή σας χάσαμε κατά τη διάρκεια της χιονοθύελλας λίγες μέρες νωρίτερα. Πρέπει να παραδεχτώ ότι είσαστε ένα καταπληκτικό δίδυμο.» τις τελευταίες λέξεις τις συμπλήρωσε πιο δυνατά με ένα μεγάλο χαμόγελο να στολίζει το χλωμό πρόσωπο του.

Ο Μάττι κάτι έλεγε συνέχεια κάτω από τα πόδια του Μίκα, αλλά προσποιούμενος ότι δεν τον άκουγε αποφάσισε να κάνει την ερώτηση που έβραζε μέσα του συνέχεια, «Κι εγώ χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω κύριε Πόσι. Αν μου επιτρέπετε μήπως θα μπορούσατε να με βοηθήσετε; Είναι καιρός τώρα που εχω χάσει το κοπάδι μου και τους ψάχνω παντού, μήπως έτυχε να τους έχετε δει η να έχετε ακούσει κάτι;» για λίγο η ερώτηση μεταφέρθηκε από τον έναν στον άλλον και μετά από μια μικρή ησυχία και αφού από ότι φάνηκε κανένας δεν ήξερε κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει το δύστυχο Μους, ο Πόσι βλέποντας τον στενοχωρημένο είπε, «Μην στεναχωριέσαι Μίκα, εχω μια ...ιδέα!»

Πρέπει να ομολογήσουμε ότι η όλη εικόνα άρεσε πολύ στον Μάττι γιατί ήταν από τις λίγες φορές που τόσο πολλοί γύρω του ήταν στο ίδιο ...ύψος με τον ίδιο. Του άρεσε η ιδέα να είναι ο πιο μικρόσωμος γιατί του επέτρεπε να κρύβεται εύκολα και τώρα σε αυτή τη σπηλιά ήταν από τους ψηλότερους έκτος από τον Μίκα και τον Πόσι φυσικά. «Πως πάει η χιονοθύελλα;» ρώτησε ο Μίσα τον Ούνο. «Ήταν πολύ χειρότερα πριν συναντήσω τους φίλους μας αλλά νομίζω ότι έχει αρχίσει να ηρεμεί πια, το πολύ να πάρει δυο ακόμα ώρες και μετά θα είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε τον δρόμο μας.» Στο άκουσμα αυτών τον λέξεων ο Πόσι που μίλαγε με τον Μίκα γύρισε και είπε «Αυτά είναι πολύ καλά νέα γιατί δεν θέλουμε με τίποτα να χάσουμε το φόρτωμα και βέβαια ο φίλος μας ο Μίκα είναι πολύ περίεργος για την ιδέα που είχα!»


Read the other chapters

<--Previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Next-->
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi