Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Μονοπάτι της Εκεχειρίας  
Ovi Bookshop - Free Ebook
Ovi Greece
Ovi Language
Books by Avgi Meleti
Stop violence against women
Murray Hunter: Opportunity, Strategy and Entrepreneurship
International Red Cross and Red Crescent Movement
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
A Mika Moose Xmas (Greek): Chapter 14 A Mika Moose Xmas (Greek): Chapter 14
by Thanos K & Asa B
2006-12-25 10:40:53
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author
«Γιούπι! Γιου, χου! Πετάμε! ΠΕΤΑΜΕ!» ο Μάττι πραγματικά ούρλιαζε καθώς κρατιότανε από τα κέρατα του Μίκα και την ίδια στιγμή ένα δυνατό «Χο, χο, χο!» ακούστηκε από πίσω τους. Ο Μίκα δεν είχε ιδέα πως είχε συμβεί αλλά έτσι κι αλλιώς τα πάντα ήταν μαγικά τις τελευταίες ώρες, έτσι λοιπόν γιατί να απορεί που πετάει. Η καρακάξα άπλωσε τα φτερά της και πέταξε δίπλα στον Άγιο Βασίλη, «Αι Βασίλη, κοίτα, ένας ιπτάμενος μους, ένας ιπτάμενος Μίκα!!!»

Αφού κάνανε ένα μεγάλο κύκλο επιστρέψανε και προσγειωθήκαν μαλακά ακριβώς στο ίδιο σημείο που είχαν απογειωθεί πριν από λίγα λεπτά. Με το προσγειωθήκαν τα πάντα γύρω τους νιώσανε το άγγιγμα της μαγείας και αμέσως η μυρωδιά από φρεσκοψημένα μπισκότα και ζεστό κακάο γέμισε τον αέρα! Για μια ακόμη φορά το ίδιο βράδυ το ντροπαλό μους είχε γίνει το κέντρο του ενδιαφέροντος και όλοι προσπαθούσαν να τον αγγίξουν και να τον χαϊδέψουν. Όλοι μιλούσαν για τη γενναιότητα του και το θάρρος του, ακόμη και οι τάρανδοι πλησιάσανε για να του πουν μερικές κουβέντες και στο τέλος ο Άγιος Βασίλης έκανε νόημα για να γίνει ησυχία γιατί ήθελε κάτι να πει!

«Μου φαίνεται ότι αυτή θα είναι η καλύτερη παραμονή Χριστουγέννων που εχω ζήσει και να είσαστε σίγουροι ότι εχω ζήσει ...πάρα πολλά χρόνια!!!» όλοι γελάσανε, «αλλά αυτή τη χρονιά δεν θα έχουμε μόνο ένα μους στο έλκηθρο αλλά εξαιρετικά για φέτος θα έχουμε και μια καρακάξα!!!» και ένα ξαφνικό ...μπλοπ... ακούστηκε καθώς ο Μάττι ακούγοντας τα τελευταία λόγια του Άγιου Βασίλη έπεσε στο χιόνι από την έκπληξη. Η καρακάξα ανασηκώθηκε, τίναξε το χιόνι από πάνω του και ...είπε, «εμένα; Εμένα, το φτωχό μικρό και πανέμορφο πουλί; Πρέπει να φτιαχτώ ... που είναι ο καθρέφτης; ... που είναι η βούρτσα μου; Ωχ ωχ, θα γίνω ηθοποιός στο Χόλιγουντ ... ο μικρούλης εγώ να οδηγώ τον Άγιο Βασίλη μέσα στη νύχτα!!!»

Όλοι αρχίσανε να γελάνε ξανά και κάποιοι άρχισαν να πειράζουν και τον Ρούντολφ για τον ...ανταγωνισμό. Ο κύριος Σέεμι ίσιωσε το καπέλο του και χτύπησε το μολύβι του πάνω στον πίνακα του, «ωραία, πολύ ωραία, όλοι συγχαρήκαμε τον Μίκα και τον Μάττι αλλά ...τώρα δουλειά! Έχουμε μόνο δυο ώρες μπροστά μας και σαν να μην βλέπω τα πάντα στο έλκηθρο. Λοιπόν, για να αρχίσουμε να φορτώνουμε ότι ξεχάσαμε προηγουμένως, για να ξεκινάμε να κάνουμε πολλά παιδάκια χαρούμενα σήμερα!» και αμέσως όλα τα ξωτικά και οι νάνοι αρχίσανε να τρέχουν, να κουβαλάνε κουτιά, να πακετάρουν παιχνίδια, να χορεύουν και να τραγουδάνε την ίδια στιγμή.

Ο Μάττι είχε εξαφανιστεί μέσα στο μεγάλο σπίτι ψάχνοντας για βούρτσα και καθρέφτη να ...τακτοποιήσει τον εαυτό του, «θα γίνω σταρ, υπέρλαμπρο άστρο, θα εχω παπαράτσι να με κυνηγάνε, θα γράφουν τραγούδια για μένα και όλοι μου οι φίλοι θα ζηλεύουν τόσο πολύ!» την ίδια στιγμή ο Μίκα είχε μείνει στη μεγάλη πλατεία με την μητέρα του, «Μίκα αυτό που έκανες ήταν πολύ γενναίο, και είμαστε όλοι πολύ περήφανοι για σένα, ο Μίκα Μους να σέρνει το έλκηθρο του Άγιου Βασίλη!!! Μακάρι να ήταν εδώ και ο πατέρας σου να σε δει!» και οι δυο άγγιξαν τις μουσούδες τους γεμάτοι αγάπη και ευτυχία

Οι δυο ώρες περάσανε πολύ γρήγορα αλλά τα ξωτικά με τη βοήθεια των νάνων είχαν γεμίσει το έλκηθρο και με το τελευταίο πακέτο. Ο Άγιος Βασίλης βγήκε από το εργαστήριο του με την χρυσή του αγκράφα να λάμπει σαν μικρός ήλιος μέσα στο σκοτάδι. Ο κατακόκκινος σκούφος του κουνιόταν καθώς περπατούσε και το μακρύ του γένι έμοιαζε να ακολουθεί το ρυθμό του τραγουδιού των ξωτικών. Σταμάτησε έξω από τις πόρτες και είπε, «Τώρα είμαστε έτοιμοι να φύγουμε! Χο, χο, χο» και με το είπε αυτό η πόρτες άνοιξαν διάπλατα και άρχισαν να βγαίνουν οι τάρανδοι σε ζευγάρια.

Οι τάρανδοι στάθηκαν μπροστά από το έλκηθρο και μετά βγήκε ο κύριος Σέεμι με το γνωστό του πίνακα και ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπο, «Άγιε μου, εάν δεν σε πειράζει, να εμείς σκεφτήκαμε ... κάτι πολύ μικρό.... μια μικρή ....χμμμμ.... αλλαγή!» και λέγοντας αυτά εμφανίστηκε ο κύριος Πόσι κρατώντας από τα δυο χέρια δυο πολύ μικρά ξωτικά που κρατούσαν κόκκινα και χρυσά χαλινάρια και σιγά-σιγά πλησιάσανε τον Μίκα, «Κύριε Μους, αυτά είναι δυο πολύ νεαρά ξωτικά και θέλανε να έχουν την τιμή να σας περάσουν αυτά τα χαλινάρια, γι αυτό σας παρακαλώ από δω η Δάφνη και από δω η Κέιτι!» Ο Μίκα ήταν πολύ χαρούμενος που είδε τα νεαρά ξωτικά μιας και ποτέ δεν είχε δει τόσο μικρά ξωτικά και βέβαια δεν είδε τα γουρλωμένα ματάκια του και τον τρόπο που τον παρακολουθούσαν.

Σιγά-σιγά τον οδηγήσανε κοντά στους τάρανδους, πίσω ακριβώς από τον Ρούντολφ και άρχισαν να δένουν τα χαλινάρια. Ο κύριος Πόσι στεκόταν εκεί με ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο και κάθε τόσο σύστηνε και ένα καινούργιο μικρό ξωτικό που εμφανιζόταν στον Μίκα, «.... και αυτή είναι η Ιιντα, και από δω η Σοφία και η Δανάη, ο Μιχάλης και η αδελφή του α Αννη, ο Δημήτρης, ο Αλεξ, ο Ρομπ και ο Τόμμι!» και όλο και περισσότερα ονόματα που γέμισαν το μυαλό του Μίκα μέχρι που δεν θυμόταν κανένα! Με το που τελειώσανε η Δάφνη με την Κέιτι ο κύριος Σέεμι πλησίασε και σιγουρεύτηκε ότι όλοι είχαν δεθεί σωστά και μετά γύρισε προς τα πίσω και ενώθηκε με τα υπόλοιπα ξωτικά, τους νάνους, τα μικρά ζωάκια και τους άλλους μους που τραγουδούσαν.

Ο Άγιος Βασίλης φόρεσε σφιχτά τα γάντια του «Ντανσερ, Κιούπιντ είμαστε έτοιμοι, χο Ντασερ, Χο Πράνσερ, πάντα δυνατός Κόμετ και Μπλίτζεν, έτοιμος Ρούντολφ! Εσύ οδηγείς!» και λέγοντας αυτά στάθηκε μπροστά στον Μίκα, «Για σεν καλέ μου φίλε δεν μπορώ με τίποτα να πω πως νιώθω αυτή τη στιγμή, το μόνο που μπορώ να ελπίζω είναι ότι όλες αυτές οι φωνούλες που θα ακούσεις σε λίγο και τα γέλια να ανταμείψουν αυτό που έκανες!» και ξαφνικά γύρισε το κεφάλι του ... «παρά λίγο να το ξεχάσω, μου φαίνεται τελικά ότι κάτι μπορώ να κάνω και για σένα για να σου δείξω πόσο ευγνώμον είμαι!» και λέγοντας αυτά ένα ακόμα Μους βγήκε από την πόρτα που είχε βγει και ο Αι Βασίλης πριν από λίγο! «Μπαμπά!» φώναξε ο Μίκα!

Δάκρυα χαράς και συγκίνησης τρέχαν από τα μάτια όλων που βρισκόντουσαν εκείνη τη στιγμή στη πλατεία και το τραγούδι έγινε λίγο πιο δυνατό. Ο άγιος Βασίλης αφού σιγουρεύτηκε και αυτός ότι όλα ήταν δεμένα σωστά ετοιμάστηκε να ανέβει στο έλκηθρο «Ε! Μήπως ξεχάσατε τίποτα η κανέναν;» ακούστηκε ένα κράξιμο από γνωστή φωνή και όλοι κάνανε «οοοο» βλέποντας τη καλογυαλισμένη καρακάξα να προβάλει από τη πόρτα. Τα φτερά του γυαλίζανε σαν χρυσαφί και φαινόταν .... ουάου! «Σε ευχαριστώ άγιε για την καινούργια μου βούρτσα, κάνει ...θαύματα!!!»

«Και για που το βάλατε χωρίς εμένα; Και .... ε! Εσύ ποιος είσαι;» Φυσικά ο Μάττι στοχεύοντας τη πλάτη του Μίκα είχε προσγειωθεί σε λάθος πλάτη! «Είμαι ο πατέρας του Μίκα και εσύ πρέπει να είσαι ο Μάτι! Τα φτερά σου είναι πανέμορφα!» είπε ο πατέρας του Μίκα καθώς καθάριζε τα μάτια του από τα δάκρυα. «Χάρηκα πολύ, κύριε Μους και ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, όταν επιστρέψω σας υπόσχομαι να σας πω πως καταφέρνω αυτή τη γυαλάδα. Είναι ένα μυστικό που περνάει από μητέρα σε γιο στην οικογένεια μου!»

«Άντε ήρθε η ώρα να φύγουμε!» φώναξε ο Άγιος Βασίλης και ανέβηκε στο έλκηθρο καθώς χαιρετούσε τους βοηθούς του. «Μάττι, Μίκα αυτή είναι η στιγμή που και οι δυο σας θα θυμόσαστε για όλη τη ζωή σας γι αυτό πάρτε μια βαθεία αναπνοή και ...διασκεδάστε το!» η καρακάξα και το Μους κοιτάξανε γύρω του φίλους και γνωστούς και μετά ο Μάττι έκλεισε το μάτι του στον Μίκα και ο μίκα στον Μάττι.

«Λοιπόν όλοι έτοιμοι;» Ρώτησε ο Άγιος Βασίλης. «οχι!» ακούστηκε ξαφνικά ο Μάττι και βυθίζοντας το ράμφος του στο φτέρωμα ου τράβηξε ένα κατάμαυρο φτερό, «Πόσι, αυτό είναι για τον σκούφο σου, μπορείς να τον βάλλεις δίπλα στης κυρίας Λευκής ώστε να μας θυμάσαι για πάντα! Τώρα μπορούμε να φύγουμε!» και με αυτό ο Άγιος Βασίλης στάθηκε όρθιος και φώναξε, «Χο Ντάνσερ, χο Κιούπιντ, χο Ντασερ, χο Πράνσερ, Χο κόμετ, Χο Βίξεν, χο Ρούντολφ, χο Μάττι, χο Μίκα!» και το έλκηθρο άρχισε να κινείται σιγά-σιγά στην αρχή, ύστερα πιο γρήγορα μέχρι που χάθηκε μέσα στη νύχτα αφήνοντας τα ξωτικά, τους νάνους, τα μικρά ζωάκια και τα μους να τραγουδάνε, «Τα Χριστούγεννα σωθήκαν από τον Μίκα, και από το φτερωτό του φίλο τον Μάττι, εάν ποτέ τους δεις να ξέρεις ότι πάνω τους μπορείς να στηριχτείς!»

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!

Read the other chapters

<--Previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi