Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Visit Ovi bookshop - Free eBooks  
Ovi Bookshop - Free Ebook
Tony Zuvela - Cartoons, Illustrations
Ovi Language
George Kalatzis - A Family Story 1924-1967
The Breast Cancer Site
Murray Hunter: Opportunity, Strategy and Entrepreneurship
International Red Cross and Red Crescent Movement
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
Matti & Mika: Spring Meltdown. Chapter 8 (Greek) Matti & Mika: Spring Meltdown. Chapter 8 (Greek)
by Thanos K & Asa B
2007-03-22 10:15:49
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Αριστερά, δεξιά. Αριστερά και πάλι δεξιά... ο Μάττι κινούσε το κεφάλι του πότε από δω και πότε από κει συνέχεια προσπαθώντας να δει μήπως κάποιος από αυτούς τους κυνηγούς που έλεγε η πάπια κρυβόταν από κάτω. Αυτό το συνέχεια, δεξιά αριστερά τον είχε κάνει να αισθάνεται λίγο παράξενα και σαν να είχε μετανιώσει που είχε φάει τόσο γρήγορα το μπισκότο του το πρωί. Κινήθηκε κάτι σε αυτόν το θάμνο εκεί κάτω; Μπα, ο αέρας ήταν και να σου ξαφνικά που αυτή η απότομη κίνηση τον έκανε να ...ρευτεί! είχε λόξιγκα και όλη αυτή η προσοχή, η ζαλάδα, τα νεύρα, χικ!!!

Το τι έγινε στη συνέχεια έγινε μέσα σε δευτερόλεπτα και τόσο γρήγορα που ο Μάττι σχεδόν δεν το κατάλαβε. Την ίδια στιγμή που ο λόξιγκας είχε ξαναχτυπήσει και ο κακομοίρης ο Μάττι πεταγόταν αισθάνθηκε κάτι να τον πλησιάζει από πίσω του με μεγάλη ταχύτητα. Ο αέρας γύρω του την ίδια στιγμή σαν να άλλαξε, έγινε απότομη σιωπή και η ξαφνική εικόνα από μυτερά νύχια πέρασε με μεγάλη ταχύτητα δίπλα από το πρόσωπο του. Ο λόξιγκας που τίναζε το μικρό πουλί συνέχεια τον είχε κάνει να μετακινηθεί λίγο από την προηγουμένη θέση, τόσο ώστε ίσα να γλυτώσει από τα νύχια του πουλιού που του επιτίθετο.

Ένα πουλί που του επιτίθετο; Αυτό ήταν μια ερώτηση που ο κακομοίρης ο Μάττι θα ρωτούσε τον εαυτό του πολλές φορές αργότερα αλλά αυτή τη στιγμή το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να κάνει κάτι χωρίς να το πολυσκέφτεται πριν το μεγάλο πουλί ανέβει ψηλά και ξαναρχίσει την επίθεση του. Ο Μάτι είδε από κάτω ένα δέντρο με κλαδιά γέματα χιόνι και χωρίς δεύτερη σκέψη πέταξε γρήγορα προς τα εκεί και κρύφτηκε κάτω από τα πυκνά κλαδιά. Μόλις ένιωσε ότι είναι καλά κρυμμένος πήρε μια βαθιά ανάσα και προσπάθησε να καταλάβει τι είχε συμβεί. Δεν ήταν κυνηγοί στα σίγουρα αλλά και πάλι γιατί ένα πουλί, ένα άλλο πουλί να θέλει να τον πειράξει;

Ο Μάττι κοίταξε για λίγο ανάμεσα στα κλαδιά, κοίταξε επάνω στον ουρανό και η καρδιά του αναπήδησε όταν είδε κάτι σκούρο να πετάει σε κύκλους ακριβώς από πάνω του. Ο κακομοίρης ο Μάττι δεν μπορούσε να το πιστέψει αυτό που του συνέβαινε, νόμιζε ότι όλα αυτά ήταν παραμυθία, ένας θρύλος κάτι σαν τις μούμιες καρακάξες που λένε οι μανάδες στα παιδιά τους για να μένουν ήσυχα, αλλά αυτή τη στιγμή ένας Σβαλβιανός αϊτός του πάγου πέταγε ακριβώς από πάνω του!

Θυμήθηκε μια ιστορία που είχε πει ένα βράδυ ο πατέρας του για την μέρα που πρωτοείδε έναν από τους μεγαλυτέρους αϊτούς που υπάρχουν αλλά όλοι γελάσανε στο τέλος όταν μητέρα μπήκε στο δωμάτιο λέγοντας ότι ο αϊτός ήταν απλά ένα ....αρκτικό μεγάλο κοράκι και είχε τρομάξει τον πάτερα τους. Αλλά ο Μάττι δεν γέλαγε αυτή τη στιγμή, για την ακρίβεια δεν έβγαζε κανένα ήχο ... ακόμα και ο λόξιγκας είχε απλά ...εξαφανιστεί! «Που είσαι μικρό πουλί; Σε παρακαλώ βγες έξω και άσε με να σε δω!» η φωνή του Αϊτού των πάγων έκανε κάθε κόκαλο του Μάττι να πονέσει και το κάθε φτερό να ανασηκωθεί από τον τρόμο.

«Το ξέρω ότι κάπου εδώ κρύβεσαι, έλα έξω να μιλήσουμε!» Ο Αϊτός των πάγων πέρασε πάνω από τα δέντρα γρήγορα και μετά ξανά ανέβηκε ψηλά συνεχίζοντας τους κύκλους του. Το κάθε φτερό του αυτού φαινόταν πιο μεγάλο από ολόκληρο τον Μάττι ακόμα και όταν είχε τα φτερά του τεντωμένα, και τα νύχια του φαινόντουσαν ακόμη και από δω κάτω να λάμπουν στο φως του ήλιου, ο Μάττι άρχισε να τρέμει από τον φόβο του. «που είσαι μικρό πουλί; Γιατί δεν βγαίνεις εδώ έξω να ετοιμάσουμε παρέα ένα πλούσιο γεύμα;» ο Μάττι δεν μπορούσε να πάρει τα μάτια του από τον ουρανό, οι κύκλοι που έκανε συνέχεια το μεγάλο πουλί νιώθανε σαν να τον υπνωτίζουν.

Ο Μάττι το αισθανόταν ότι αν απαντούσε αμέσως το μεγάλο πουλί θα ακάλυπτε την κρυψώνα του αφού ήταν γνωστό ...από τις ιστορίες ότι αυτοί οι αϊτοί έχουν τρομακτικά αυτιά και ακοή και ακούν ακόμα και ποντίκι που περπατάει χιλιόμετρα μακριά μέσα στο χιόνι. Τι μπορούσε να κάνει; Να παλέψει με έναν τέτοιο αϊτό δεν μπορούσε καν να το σκεφτεί, να πετάξει γρήγορα για να του ξεφύγει, ούτε συζήτηση, κανένας δεν πετάει γρηγορότερα από αυτούς τους αϊτούς. Άρα το μόνο που του έμενε ήταν να μείνει εδώ και να περιμένει, αλλά για πόσο; «θα πρέπει να βγεις έξω κάποια στιγμή μικρό πουλί,» φώναξε ο αϊτός, «και τότε θα σε περιμένω εσένα και τα γυαλιστερά σου φτερά!» χα ακόμη και ο αϊτός είχε προσέξει πόσο όμορφα ήταν τα φτερά του αλλά αμέσως όλη η περηφάνεια έφυγε τη σκέψη ότι είχε μπλέξει άσχημα.

«Ε! Σβέν, τι κάνεις εδώ;» Ο Μάττι πετάχτηκε ξαφνικά στο άκουσμα τη δεύτερης φωνής και ανοιγόκλεισε τα μάτια του σαν να μην πίστευε αυτό που έβλεπε, τώρα ήταν δυο οι Σβαλβιανοί αϊτοί του πάγου που πετούσαν από πάνω του και όλα είχαν γίνει πια ο χειρότερος εφιάλτης. «Περιμένω ένα νόστιμο μικρό πουλί να μου κάνει παρέα για να τσιμπήσουμε κάτι. Υπάρχει χώρος και για άλλον έναν αν σε ενδιαφέρει Μπγιόρν!» Οι δυο αϊτοί ήρθαν και κάτσανε σε ένα κλαδί ψηλά αλλά αρκετά κοντά στον Μάττι για να μπορεί να ακούσει τη συζήτηση τους. «έλα βρε Σβέν, άσε τώρα τις καρακάξες, μόλις άνοιξε μια τρυπά στην λίμνη εδώ κοντά και χιλιάδες ψάρια έχουν εμφανιστεί και μας περιμένουν!» και με αυτές τις κουβέντες ο έτος άνοιξε τα φτερά του και πέταξε προς την κατεύθυνση που μόλις είχε δείξει στον Σβέν. «Σαν να ήταν η τυχερή σου μέρα καρακάξα,» φώναξε ο αϊτός μην γνωρίζοντας πόσο κοντά του κρυβόταν ο Μάττι, «αλλά ...θα τα ξαναπούμε, να είσαι σίγουρος!» και μ’ αυτό έφυγε ακολουθώντας την ίδια διαδρομή με τον άλλο αϊτό.

Και πήρε πολλές ώρες στον Μάττι να πείσει τον εαυτό του ότι οι αϊτοί είχαν φύγει αλλά και όταν ακόμα το πήρε απόφαση το σκοτάδι είχε αρχίσει να πέφτει, έτσι έρπε να μείνει ακόμα λίγο τουλάχιστον μέχρι να ξημερώσει για να συνεχίσει το ταξίδι του. Αποφάσισε ότι δεν τον ενδιέφερε και τόσο γι αυτούς τους κυνηγούς και τη φωτιά τους μιας και τα σύννεφα κρύβανε πιο τρομακτικά πράγματα από τους θάμνους. Χαμογέλασε στη σκέψη ότι ο Μίκα δεν θα τον πίστευε ποτέ όταν θα του έλεγε την ιστορία για την συνάντηση του με έναν ....δυο Σβαλβιανούς αϊτούς του πάγου!

Όσο για τον Μίκα, την ίδια στιγμή προχωρούσε προς τα νότια σιγά-σιγά αλλά και αυτός είχε τα δικά του προβλήματα να αντιμετωπίσει!



Read the other chapters

<--Previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Next-->
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi