Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Poverty - Homeless  
Ovi Bookshop - Free Ebook
worldwide creative inspiration
Ovi Language
Murray Hunter: Essential Oils: Art, Agriculture, Science, Industry and Entrepreneurship
WordsPlease - Inspiring the young to learn
Tony Zuvela - Cartoons, Illustrations
International Red Cross and Red Crescent Movement
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
Matti & Mika: Spring Meltdown. Chapter 7 (Greek) Matti & Mika: Spring Meltdown. Chapter 7 (Greek)
by Thanos K & Asa B
2007-03-13 10:15:40
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Έξω από το μικρό καταφύγιο φτιαγμένο από πεσμένους κορμούς που είχαν καταφύγει ο Μάττι με τον Τσάλκι την πάπια η χιονοθύελλα συνέχιζε αλλά ο Μάττι τώρα ένιωθε πολύ καλύτερα μετά από το ύπνο που είχε πάρει και τις μπουκιές από το μπισκότο που είχε φάει. Ο Μάττι είχε μοιραστεί το μπισκότο του με τον καινούργιο φίλο του αλλά η θέα από κάτι χορτάρια του είχε απορροφήσει την σκέψη, «τι σκέφτεσαι κύριε Μάττι;» ρώτησε η γκρίζα πάπια μετά από την μακριά σιωπή. «Μοιάζεις σαν να ταξιδεύεις χιλιόμετρα μακριά αν και δεν σε κατηγορώ με αυτόν το καιρό!»

Ο Μάττι κούνησε το κεφάλι του για να καθαρίσει από τις σκέψεις του και συνειδητοποίησε ότι σκεφτόταν το φίλο του το μους. «Συγνώμη κύριε Τσάλκι, σκεφτόμουνα τον φίλο μου τον Μίκα και αν θα είναι καλά με όλη αυτήν την χιονοθύελλα!» φυσικά η πάπια είχε ήδη ακούσει τα πάντα για τις περιπέτειες των δυο φίλων – ήταν έτσι κι αλλιώς κάτι που η μικρή καρακάξα έλεγε στον καθένα που συναντούσε από τα πέντε πρώτα λεπτά της γνωριμίας. Βέβαια το μικρό πουλί δεν είχε πει στην πάπια όλη την αλήθεια για όλες τις σκέψεις του γιατί ντρεπόταν να ομολογήσει ότι αν ήταν μαζί με τον Μίκα τώρα αντί για να δώσει το μισό μπισκότο θα είχε δυο μπισκότα ολότελα δικά του.

Την ίδια στιγμή και ο Μίκα ανησυχούσε για τον μικρό του φίλο βλέποντας την χιονοθύελλα όλο και να δυναμώνει. Ο Μίκα είχε βρει το καταφύγιο που του είχε υποδείξει το ξωτικό και τη ίδια στιγμή που η μικρή καρακάξα έτρωγε το μισό μπισκότο της ο ίδιος απολάμβανε το σάντουιτς του. Αφού τέλειωσε με το φαγητό του έριξε μια μάτια στο σκούφο του για να βρει μέσα ένα μικρό μπισκότο και δεν κατάφερε να συγκρατήσει ένα γέλιο στη σκέψη ότι αυτό ήταν το πρωτο μπισκότο που θα έτρωγε μετά την αναχώρηση τους από το εργαστήρι του άγιου Βασίλη. Βλέπετε το μικρό πουλί πίστευε ότι τα μους δεν τρώνε μπισκότα και θεωρούσε όλα τα μπισκότα από οποίο σκούφο και να βγαίναν ...δικά του!!! Ο Μίκα έφαγε και τα τελευταία ψίχουλα και αφού αναστέναξε έπεσε για ύπνο.

Την ίδια στιγμή ο Μάττι δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Προσπαθούσε να υπολογίσει την απόσταση που είχε ταξιδέψει νοτιά και πόσο του είχε μείνει ακόμα να κάνει. Και από ότι φαινόταν και η πάπια δεν ήταν έτοιμη για ύπνο επίσης. «Δεν θα ήθελα να φανώ περίεργος, κύριε Τσάλκι αλλά τι κάνεις εδώ;» δεν θα έπρεπε να είσαι στα νότια τώρα;» η πάπια έγλυψε τα χείλια της μασουλώντας και τα τελευταία κομματάκια από το μπισκότο και μετά παίρνοντας ένα πολύ σοβαρό ύφος είπε, «είχα ένα ατύχημα που πάρα λίγο να μου κοστίσει τη ζωή μου!» ο Μάττι τώρα ήταν ξύπνιος για τα καλά και έτοιμος για να ακούσει την ιστορία της πάπιας αν και αυτή η ιστορία δεν ακουγόταν ευχάριστη.

«Συνέβηκε την εποχή που τα φύλλα γίνονται καφέ και πορτοκαλί, την εποχή που αρχίζουν οι βροχές και αρχίζει σιγά-σιγά το κρύο. Όλοι μου οι φίλοι είχαν αρχίσει να μαζεύονται και να προετοιμάζονται για το μεγάλο ταξίδι στα νότια όταν είδαμε ανθρώπους να μαζεύονται γύρω από την λίμνη.» οι άνθρωποι είναι καλοί, σκέφτηκε η μικρή καρακάξα, έτσι κι αλλιώς ο ίδιος ήξερε έναν άνθρωπο, τον Άγιο Βασίλη και ήταν πολύ καλός άνθρωπος και βέβαια είχε δει και άλλους ανθρώπους το βράδυ που μοιράζανε τα δώρα, κοιμόντουσαν βέβαια αλλά φαινόντουσαν καλοί και ευγενικοί. «και όταν ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε,» συνέχισε η πάπια, «ένας από αυτούς τους ανθρώπους σήκωσε κάτι που έμοιαζε με κλαδί και πριν καλά-καλά να δούμε τι ήταν ένας τρομακτικός ήχος γέμισε τον αέρα και κάτι καυτό μας χτύπησε όλους.,» και βέβαια επειδή και η πάπια είχε πει την ιστορία της αρκετές φορές ήξερε πως να προσθέτει και τους απαραίτητους ήχους, «ΜΠΑΜ!» και η μικρή καρακάξα έπεσε πίσω κατατρομαγμένη και κύλησε έξω από το καταφύγιο στο χιόνι!

«Τι ήταν αυτό;» ρώτησε ο Μάττι όταν κατάφερε να ξαναμπεί μέσα και να ελέγξει τους χτύπους της καρδιάς του. «Αυτό ήταν κυνήγι μικρέ μου φίλε!» η πάπια κοίταξε προσεκτικά την πάπια, «Α! Δεν ήταν άνθρωποι, είναι άλλα ζώα, κάτι σαν τους λύκους;» ένα περίεργο γέλιο βγήκε από το λαιμό της πάπιας που θύμισε στον Μάτι τον κύκνο που τον είχε στεναχωρήσει, «είναι άνθρωποι και μάλιστα κυνηγάνε πουλιά!» το μικρό πουλί δεν μπορούσε να το πιστέψει, «Είσαι σίγουρος κύριε Τσάλκι; Εγώ εχω συναντήσει έναν άνθρωπο και είναι ευγενικός και καλοσυνάτος, σοφός και τρυφερός, πάντα έτοιμος να βοηθήσει, ακόμα και σε μένα έδωσε τροφή και σοκολάτες. Δεν προσπάθησε ποτέ να με κυνηγήσει και να μου κάνει κακό!»

Η πάπια έμοιαζε τώρα πολύ λυπημένη και κουρασμένη, «δεν είμαι σίγουρος γιατί μιλάς μικρό πουλί, αλλά αυτοί οι άνθρωποι που ξέρω εγώ κυνηγάνε και πιάνουν πουλιά και ειδικά πάπιες. Τους αρέσει να μας πιάνουν και να μας χώνουν σε μικρά κλουβιά, και μετά ...κανένας δεν ξέρει τι συμβαίνει αν και έχουν ακουστεί πολλές τρομακτικές ιστορίες στο δάσος που δεν θα ήθελα να σου πω μιας και μου φαίνεσαι πολύ νεαρός. Ένα πράγμα όμως μπορώ να σου πω με σιγουριά, όταν βλέπεις ανθρώπους απλά τρέχα, πέτα όσο πιο μακριά τους μπορείς. Να λοιπόν γιατί κι εγώ είμαι ακόμα εδώ!» και λέγοντας αυτό το τελευταίο πίεσε το αριστερό του φτερό. Στην αρχή ο Μάττι δεν κατάλαβε τίποτα ειδικά μέσα στο σκοτάδι του σύνδετρνου, αλλά μετά είδε το σημείο που δεν είχε φτερά και μια πληγή που θα έκανε πολύ καιρό να κλείσει.

Αυτή η νύχτα αποδείχτηκε ιδιαίτερα δύσκολη για τον Μάττι, φανταζόταν εκρήξεις από παντού και κάποια στιγμή τον έκαιγε και το φτερό του. Συνέχεια πεταγόταν από τον ύπνο του και έτρεχε στη είσοδο του καταφύγιου για να δει αν ερχόντουσαν τίποτα άνθρωποι κυνηγοί κουβαλώντας περίεργα κλωνάρια και κάθε φορά που έβλεπε μια περίεργη σκιά στο σκοτάδι ετοιμαζόταν να πετάξει μακριά. Το πρωί ξύπνησε πιο κουρασμένος από ότι ήταν όταν έπεφτε το βράδυ και είδε ότι η πάπια είχε φύγει. Αλλά με την πάπια είχε φύγει και η χιονοθύελλα και τώρα ένας γαλάζιος ουρανός και ένας φωτεινός ήλιος τον περίμενε για να τον οδηγήσει νότια.

Η πάπια είχε φύγει χωρίς να δώσει καμιά υπόδειξη η συμβουλή για το πως και που θα έπρεπε να πετάξει και τι να προσέχει πως να αποφύγει αυτούς τους κυνηγούς, αλλά και πάλι αν ήξερε δεν θα είχε πληγωθεί. Το μικρό πουλί τέλειωσε γρήγορα το πρωινό του και αφού έλεγξε την θέση του ήλιου για να σιγουρέψει τον νότια πέταξε αφήνοντας πίσω του το μικρό καταφύγιο. Αυτή τη φορά δεν πέταξε ψηλά και κοιτούσε συνέχεια το έδαφος ελέγχοντας προσεκτικά μήπως δει κανέναν άνθρωπο κυνηγό. Ήταν τόσο συγκεντρωμένος στην έρευνα για κυνηγούς και στο τι συνέβαινε από κάτω ώστε δεν είδε ένα μαύρο στίγμα που ερχόταν προς το μέρος του με μεγάλη ταχύτητα από πάνω..



Read the other chapters

<--Previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Next-->
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi