Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Poverty - Homeless  
Ovi Bookshop - Free Ebook
Stop human trafficking
Ovi Language
Ovi on Facebook
The Breast Cancer Site
Murray Hunter: Opportunity, Strategy and Entrepreneurship
Stop human trafficking
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
Matti & Mika: Spring Meltdown: Chapter 5 (Greek) Matti & Mika: Spring Meltdown: Chapter 5 (Greek)
by Thanos K & Asa B
2007-02-27 10:12:53
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

«Μάττι,» αναστέναξε ο Μίκα, «Το καταλαβαίνεις ότι δεν γίνεται να σε ακολουθήσω στον νοτιά! το καταλαβαίνω καλά ότι πρέπει να το κάνεις και ότι το σκέφτεσαι πολύ καιρό τώρα αλλά, ξέρεις ...» και δεν πρόλαβε να τελειώσει τι ήθελε να πει γιατί η καρακάξα ήρθε και στάθηκε μπροστά του με ένα πολύ σοβαρό ύφος στο πρόσωπο του. «Μίκα τι καταλαβαίνω ότι τα πάντα μπορεί να είναι τίποτα περισσότερο από ένα παραμύθι και να μην υπάρχουν βουνά με σποριά και ποτάμια με ζέστη σοκολάτα, αλλά πρέπει να καταλάβεις ότι αυτό είναι κάτι που πρέπει να το δω με ... τα μάτια μου!»

«Για να δούμε, υπάρχει μόνο ένα μέρος που ξέρω να έχει βουνά από σπόρους και ποτάμια από ζεστή σοκολάτα και αν σκοπεύετε να πάτε σε αυτό το μέρος τότε μάλλον είσαστε σε λάθος δρόμο!» Ο Μάττι και ο Μίκα κοιτάξανε ξαφνιασμένοι ο ένας τον άλλον και μετά γυρίσανε προς το μέρος που ακούστηκε η φωνή. Το πρωτο πράγμα που τους έκανε έκπληξη ήταν ότι είχαν φτάσει κοντά σε ένα δάσος και δεν το είχαν καταλάβει με την συζήτηση που είχαν ξεκινήσει και μετά το μάτι τους έπιασε κίνηση σε ένα κλωνάρι από ένα δέντρο γεμάτο χιόνι.

«Σας τρόμαξα;» και εμφανίστηκε ένα λυγερόκορμο ξωτικό του δάσους. «Σας παρακαλώ δεχτείτε τη συγνώμη μου αν σας τρόμαξα αλλά φαινόσασταν τόσο απορροφημένοι με την συζήτηση και δεν ήθελα να σας διακόψω!» Αυτό το ξωτικό φαινόταν λίγο διαφορετικό από τα ξωτικά που είχαν συναντήσει μέχρι τώρα ο Μίκα και ο Μάττι, αλλά το φωτεινό του χαμόγελο και το καμπανάκι στο σκούφο του τους διαβεβαίωσε ότι γρήγορα θα γινόταν φίλος τους σε αντίθεση με τον κύκνο που είχε στεναχωρήσει τον Μίκα. «Σαν να σας ξέρω εσάς τους δυο, η τουλάχιστον σαν να εχω ακούσει για σας! Είναι τόσες οι ιστορίες που έχουν έρθει από το βορά για ένα μους και μια καρακάξα που δεν ξέρω τι να πιστέψω και ένα όλα είναι αλήθεια!»

Ο Μάττι ήταν έτοιμος να αρχίσει την ιστορία του, την δίκη του εκδοχή φυσικά, για πρώτη φορά μετά από μέρες, αλλά το ξωτικό τον διέκοψε με ένα πήδο που βρέθηκε δίπλα τους. Τίναξε το χιόνι από το παντελόνι του και συνέχισε, «έρχεται βράδυ και νομίζω ότι όλοι χρειαζόμαστε κάπου να ξεκουραστούμε και να μείνουμε ζεστοί, γιατί δεν με ακολουθείτε σε μια σπηλιά που εχω ανακαλύψει και είναι εδώ κοντά; Και αλήθεια ξέχασα να σας συστηθώ, το όνομα μου είναι Τροτζ. Άντε ας ξεκινάμε τώρα και όταν φτάσουμε μπορείτε να μου πείτε αν όλες οι ιστορίες που εχω ακούσει είναι αλήθεια.»

Ο ήχος του ανέμου εξαφανίστηκε το λεπτό που μπήκαν στη σπηλιά κάτι που έκανε τα αυτιά του Μάττι να αισθανθούν παράξενα με την ξαφνική σιωπή. Ήταν μια καλή σπηλιά, όπως θα έπρεπε να είναι μια καλή σπηλιά, ζεστή οχι σαν την άλλη που είχαν βρεθεί πριν από μερικές βδομάδες αλλά ...βολική! Ο Μίκα αισθανόταν κάτι σαν ειδικός με όλες αυτές τις σπηλιές που είχε βρεθεί τους τελευταίους μήνες. Ο Μάττι περίμενε τον Μίκα να βρει πρώτος το μέρος που θα καθόταν πριν κάτσει γιατί μια φορά κατά λάθος που κάθισε πρώτος ο Μίκα πήγε και κάθισε επάνω του.

Ο Τροτζ άρχισε να ανάβει μια μικρή φωτιά καθώς ο Μάττι έτρωγε το ημερήσιο μπισκότο του από το μαγικό καπέλο, «Συγνώμη κύριε Τροτζ αλλά εχω μόνο ένα μπισκότο, το μαγικό καπέλο δεν μου δίνει περισσότερα για μια μέρα.» Ο Τροτζ χαμογέλασε και παίρνοντας το σκούφο από τα χέρια της μικρής καρακάξας ψιθύρισε δυο μαγικές λέξεις και ξαφνικά μικρά και μεγάλα σάντουιτς και μπισκότα άρχισαν να βγαίνουν από τον σκούφο μέχρι που σκέπασαν το μικρό πουλί. «Ο, Μάττι μην ξεχάσεις να φορέσεις το σκούφο σου γιατί μπορεί να τον χάσεις έξω στο κρύο!» και το μικρό πουλί πετάχτηκε μέσα από το βουνό τα μπισκότα άρπαξε το σκούφο του και ξαναχώθηκε μέσα.

«Μίκα όταν κοπάσει η χιονοθύελλα θα φύγω!» Και το μους και το ξωτικό γυρίσανε και τον κοιτάξανε, αυτό είχε έρθει τόσο ξαφνικά. Τίποτα δεν τους είχε προετοιμάσει για αυτή την ανακοίνωση και ειδικά οχι ο Μάττι που είχε μείνει σιωπηλός για τόση ώρα. «Θα πάω νότια, θα πετάξω νότια!» Ο Μίκα δεν είπε τίποτα έτσι το ξωτικό αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή. «Θα πας μόνος σου; Αν οι ιστορίες που άκουσα είναι αληθινές τότε αυτό το μους μπορεί να πετάξει μόνο με την βοήθεια του Άγιου Βασίλη! Και από όσο ξέρω κανένας δεν πετάει νοτιά μόνος του, είναι μακριά και επικίνδυνα. Να κοίταξε τις πάπιες και τους κύκνους!» Η καρακάξα τον κοίταξε και είπε, «Δεν είμαι πάπια και σίγουρα δεν είμαι κύκνος! Οι κύκνοι δεν είναι και τόσο ...καλοί!»

Το βράδυ αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα που είχαν ζήσει οι δυο φίλοι μέχρι τώρα και ακόμα και όταν ο Μάττι είχε την ευκαιρία να πει την ιστορία ξανά αυτή τη φορά είπε απλά τα γεγονότα χωρίς να προσθέσει τίποτα περισσότερο από τις συνηθισμένες του υπερβολές. Το επόμενο πρωινό όταν ο Μάττι νόμιζε ότι ήταν πολύ νωρίς και ο Μίκα με τον κύριο Τροτζ ήταν βαθιά κοιμισμένοι, σηκώθηκε έβαλε το σκούφο του βαθιά μέχρι τα αυτιά του και αφού σταμάτησε για λίγο στην είσοδο της σπηλιάς κοιτάζοντας για άλλη μια φορά προς το μέρος των φίλων του άνοιξε τα φτερά του κι έφυγε! Ένα δάκρυ έπεσε από το μάτι του Μίκα την ίδια στιγμή!



Read the other chapters

<--Previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Next-->
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi