Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Poverty - Homeless  
Ovi Bookshop - Free Ebook
worldwide creative inspiration
Ovi Language
Michael R. Czinkota: As I See It...
Stop violence against women
Tony Zuvela - Cartoons, Illustrations
Stop human trafficking
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
Matti & Mika: Spring Meltdown. Chapter 13 (Greek) Matti & Mika: Spring Meltdown. Chapter 13 (Greek)
by Thanos K & Asa B
2007-04-20 07:44:26
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Ο κύριος Πόσι δεν μπορούσε να μην γελάσει με την εικόνα της μύτης και των κέρατων του Μίκα που εξείχαν από την λίμνη. Ο Μίκα είχε πια συνέλθει για τα καλά από την αρρώστια του χάρις στο συνδυασμό των βοτάνων που είχε φέρει μαζί του ο κύριος Πόσι, τη συντροφία και την φροντίδα που του είχε δώσει το ξωτικό και την ξεκούραση από τις περιπέτειες, έτσι το μόνο που χρειαζόταν ήταν ...μια βουτιά στη λίμνη. Είχε βέβαια ολόκληρο το χειμώνα να κολυμπήσει σε λίμνη και μέχρι να θυμηθεί τι έπρεπε να κάνει το μόνο που φαινόταν από το μεγαλόσωμο ζώο ήταν η μύτη του και τα κέρατα του, κάτι που έκανε το κύριο Πόσι να κρατάει τη κοιλιά του από τα γέλια.

Σε λίγο πρόβαλε η μύτη πιο καθαρά και αφού έκανε ένα κύκλο στα κρυστάλλινα νερά την ακολούθησε το υπόλοιπο σώμα του Μίκα! «Αχ! Τώρα αισθάνομαι πολύ καλύτερα!» είπε δυνατά το Μους καθώς τίναζε τα νερά από τη γούνα του με ένα τρόπο όμως που γέμιζε νερό τα πάντα γύρω του και υποχρεώνοντας το μικρόσωμο ξωτικό να βγάλει μια μικρή ομπρέλα από κάποια εσωτερική τσέπη του παντελονιού του για να προφυλαχτεί. Μετά από λίγο πρόβαλε το κεφάλι του και ρώτησε, «Τι έγινε; Σταμάτησε να βρέχει; Ωραία, γιατί είχα ανησυχήσει! Το καπέλο μου δεν λέει τίποτα για βροχή σήμερα αλλά δεν είχε προβλέψει βροχή από μους!!!»

Η άνοιξη είχε φανεί για τα καλά, το χιόνι είχε λιώσει τελείως και πράσινο είχε αρχίσει να εμφανίζεται εδώ κι εκεί. Ο Μίκα την λάτρευε αυτή τη εποχή, με τις μυρωδιές της, τους ήχους της, το αίσθημα του ξεκινήματος ακόμα και εκείνα τα βουναλάκια χιόνι που κρυβόντουσαν στις σκιές και αρνιόντουσαν πεισματικά να λιώσουν. «Το νερό είναι υπέροχο, κύριε Πόσι! Δεν θα το πιστέψεις πόσο ζεστό είναι. Νομίζεις ότι και οι μεγάλες λίμνες θα έχουν τις ίδιες ζεστές θερμοκρασίες;» Ο κύριος Πόσι χάιδεψε το λευκό γενάκι του και είπε, «Αμφιβάλω, μην ξεχνάς πόσο μεγάλες είναι και πόσο μικρή είναι αυτή η λιμνούλα που κολυμπάς. Αλλά μην ανησυχείς σε δυο τρεις μέρες θα έχουμε ανακαλύψει αν είναι ζεστές, άσε που θα βρούμε και τους φίλους μου τα ξωτικά των λιμνών!»

Την ίδια στιγμή και πάρα πολλά χιλιόμετρα μακριά και πιο νότια, ο Μάττι μόλις είχε την τύχη να συναντήσει ένα ξωτικό της λίμνης και να γνωρίσει και μια ευχάριστη ..έκπληξη! «Γεια σου! Εσύ πρέπει να είσαι ο Μάττι! Εγώ είμαι ο Ρόνι, ένα ξωτικό των λιμνών!» χαμογέλασε το ξωτικό καθώς κουνούσε απαλά το φτερό της μικρής καρακάξας. «Έλα Μάτι μην ξαφνιάζεσαι τόσο πολύ! Όλα τα ξωτικά ξέρουν για σένα, για τη χριστουγεννιάτικη ιστορία σου και το ταξίδι σου στα νότια, για την ακρίβεια μάθαμε και τι έγινε στη μεγάλη πόλη πριν από μέρες και ποσό τίμιος είσαι! Γι αυτό τα ξωτικά αποφασίσαμε να σου κάνουμε ... ένα δώρο! Αυτό!»

Τώρα το ράμφος, γιατί οι καρακάξες δεν έχουν σαγόνι, κρεμάστηκε για τα καλά από αυτό που μόλις το ξωτικό άφησε μπροστά του, «Είναι ...είναι το μαγικό μου καπέλο! Κύριε Ρόνι! Πως; Ποτέ; Ποιος; που; Ω, σε ευχαριστώ πάρα, πάρα πολύ» Ο Μάττι ακόμα ξαφνιασμένος σκούπισε ένα δάκρυ που ήταν έτοιμο να κυλήσει από τα μάτια του και έβαλε το σκούφο στο κεφάλι του. «Δεν ξέρω τι να πω!» είπε το μικρό πουλί κάνοντας τον κύριο Ρόνι να γελάσει δυνατά, «Αν θέλεις να μου πεις κάτι γιατί δεν μου προσφέρεις ένα μπισκότο από το καπέλο σου;» Ο Μάττι χωρίς να πει δεύτερη κουβέντα έβγαλε το καπέλο και τράβηξε ...δυο μπισκότα και την ίδια στιγμή παρατήρησε, «Ει! Αυτά είναι διαφορετικά μπισκότα! Είναι ...είναι με διπλή σοκολάτα και κομματάκια σοκολάτας!»

Καθισμένοι οι δυο τους τρώγανε τα μπισκότα τους με τον Μάττι λαίμαργο να μην αφήνει ούτε ψίχουλο να χαθεί, όταν το μικρό πουλί ρώτησε, «δεν το είχα σκεφτεί ποτέ αυτό κύριε Ρόνι, αλλά αυτό τρώνε τα ξωτικά όλη την ώρα; Εννοώ μπισκότα;» το ξωτικό άρχισε πάλι να γελάει, όλα εξαρτώνται από το ξωτικό μικρέ μου φίλε. Και τώρα είμαι σίγουρος ότι όλες οι ιστορίες που εχω ακούσει για σένα είναι πέρα για πέρα αληθινές. Είμαι σίγουρος από όσο σε βλέπω ότι εσύ είσαι ο ήρωας που έσωσε τα Χριστούγεννα.» αυτός ήταν οπ παράδεισος για τον μικρό Μάττι, οχι μόνο είχε ξανάβρει το σκούφο του, οχι μόνο είχε συναντήσει ένα καλοσυνάτο φίλο αλλά είχε βρει και ακροατήριο για να πει τις περιπέτειες του!!!

«Φυσικά δεν υπάρχει ξωτικό από εδώ μέχρι και το πιο νότιο μέρος που να μην ξέρει τις ιστορίες και τις περιπέτειες σου, αν και βέβαια κάποιες ιστορίες έχουν ...μικρές διάφορες, και μιας και βρεθήκαμε για πες μου το έλκηθρο το τράβηξες ...μονός σου η με βοήθεια;» το μικρό πουλί έσκασε ένα μεγάλο χαμόγελο και είπε, «Ε... χμμμ! Αυτό δεν είναι ακριβώς αλήθεια κύριε Ρόνι! Είχα και μια ...μικρή βοήθεια από τον φίλο μου τον Μίκα Μους!» και συνέχισε να μασουλάει το μπισκότο του. «Ε τότε πρέπει να σου απαντήσω κι εγώ στην ερώτηση σου μικρέ μου φίλε, τα μπισκότα δεν είναι το μόνο πράγμα που τρώμε, αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι τρώμε πολλά μπισκότα γιατί είναι τόσο ...νόστιμα! μπορώ τώρα να σε ρωτήσω κι εγώ κάτι φίλε μου;» ο Μάττι φυσικά έγνεψε ότι μπορούσε μιας και ήταν σίγουρος ότι θα ήταν ακόμα μια ερώτηση για τις περιπέτειες του αλλά όταν η ερώτηση ήρθε ο Μάττι ένιωσε πραγματική έκπληξη, «Γιατί θέλεις τόσο πολύ να γίνεις χελιδόνι; Δεν σου αρέσει να είσαι καρακάξα;»



Read the other chapters

<--Previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Next-->
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi