Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Stop human trafficking  
Ovi Bookshop - Free Ebook
Tony Zuvela - Cartoons, Illustrations
Ovi Language
Murray Hunter: Essential Oils: Art, Agriculture, Science, Industry and Entrepreneurship
WordsPlease - Inspiring the young to learn
Murray Hunter: Opportunity, Strategy and Entrepreneurship
Stop human trafficking
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
Matti & Mika: Spring Meltdown. Chapter 12 (Greek) Matti & Mika: Spring Meltdown. Chapter 12 (Greek)
by Thanos K & Asa B
2007-04-14 10:01:03
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

«Μίκα αν δεν προσπαθήσεις να ηρεμίσεις δεν θα καταφέρω να σου διαβάσω το υπόλοιπο!» Ο Μίκα έκλεισε τα μάτια του αλλά δεν μπορούσε με τίποτα να σταματήσει τον θυμό που όλο και έβραζε μέσα του, ο μικρός του φίλος φαινόταν να πέφτει από το ένα πρόβλημα στο επόμενο χωρίς σταματημό. «Λυπάμαι κύριε Πόσι, αλλά .... καταλαβαίνεις πως νιώθω!» είπε το μους. «Μα φυσικά και σε καταλαβαίνω Μίκα, αλλά και η αναφορά που μου στείλανε το ξωτικά έχει δυο σελίδες ακόμα, άφησε με λοιπόν να διαβάσω και το υπόλοιπο και να δούμε τι έγινε με τη μικρή καρακάξα!»

Ο Μάττι είχε ταραχτεί με την συμπεριφορά του Γιάρι και χωρίς να το σκεφτεί πήρε θυμωμένα το σκούφο του, έβγαλε ένα μπισκότο και του το έδωσε! «Πάρε το λοιπόν! Μπορείς να το κρατήσεις όλο για τον εαυτό σου αν πρόκειται αυτό να σε κρατήσει μακριά από τις κλοπές!» Τα μάτια του Γιάρι γουρλώσανε από απληστία κοιτώντας μια τον Μάττι μια τον μαγικό σκούφο που κρατούσε ο Μάττι και μια το μεγάλο μπισκότο που είχε μπροστά του – και όλο αυτό τον τρέλαινε ακόμα περισσότερο, ένας μαγικός σκούφος!

«Ουάου! Πες μου σε παρακαλώ ότι αυτό δεν είναι ένας μαγικός σκούφος αλλά ότι στη πραγματικότητα είναι ένας σκούφος γεμάτος μπισκότα και με σοκολάτα μάλιστα! Σε παρακαλώ κάνε το πάλι! Βγάλε ακόμα ένα!» Ο Μάττι κοίταξε την άλλη καρακάξα και προσπαθούσε να καταλάβει τι ήταν αυτό που τον έκανε κλέφτη, «οχι Γιάρι δεν ήταν κανένα μαγικό κόλπο γιατί απλά δεν ξέρω τίποτα από μαγικά. Αυτός είναι πραγματικά ένας μαγικός σκούφος δώρο από τα ξωτικά του Αι Βασίλη. Και παρ’ επιπτόντως βγάζει μόνο ένα μπισκότο την ημέρα αρκετό για να με κρατάει χορτάτο και δυνατό!»

«Ένα την ημέρα; Α! Αποκλείεται! Τέλος πάντων σε αυτή τη περίπτωση ίσως να ήταν καλύτερα να το ...μοιραστούμε Μάττι!» Είπε ο Γιάρι αλλάζοντας ξαφνικά όλη του την συμπεριφορά. Ο Μάττι όμως ήταν πολύ κουρασμένος και πολύ θυμωμένος για να παρατηρήσει αυτή την αλλαγή. Από την πλευρά του ο Γιάρι ακόμα δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που είχε δει, εν μαγικό σκούφο γεμάτο μπισκότα με σοκολάτα, τι δύναμη που θα του έδινε και σεβασμό ανάμεσα στις άλλες καρακάξες, άσε που θα μπορούσε και να το πουλήσει σε μια πάρα, μα πάρα πολύ καλή τιμή! Ο Γιάρι δεν ήταν κακός, ήταν η ζωή στη πόλη και ο συνεχής αγώνας για επιβίωση που τον είχε κάνει έτσι και όσο για τις κλοπές ακόμα και αυτό του φαινόταν ...φιλολογικό!

«Μην σε απασχολεί Γιάρι, φατο ολόκληρο, είμαι πολύ κουρασμένος τώρα και προτιμώ να πάρω έναν υπνάκο να συνέλθω κάπως. Υπάρχει κανένα μέρος εδώ κοντά να πάμε να μπορέσω να ξεκουραστώ για λίγο;» Ο Γιάρι απογειώθηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα καλώντας τον Μάττι να τον ακολουθήσει. Ήξερε το ιδανικό μέρος! Και δεν χρειάστηκε να πάνε μακριά, μόνο μερικές οροφές πιο μακριά σε ένα ξύλινο σπίτι. Το ξύλο κράταγε όλη μέρα τη ζεστασιά του ήλιου και έτσι έκανε ένα καλό και ζεστό μέρος για ύπνο. Ο Μάττι από την κούραση και τη φόρτωση της μέρας δεν χρειάστηκε και ιδιαίτερη προσπάθεια και με το που ακούμπησε την πλάτη του στο ζεστό ξύλο ...τον πήρε ο ύπνος αμέσως.

Αλλά ο ύπνος ήταν πολύ άσχημος για τον Μάττι, γεμάτος από εφιάλτες και πρόσωπα ακόμα και ο Μίκα με τον Αι Βασίλη ήρθαν στον ύπνο του ρωτώντας τον αν ήξερε τι έκανε και πόσο τους είχε απογοητεύσει. Το μικρό πουλί προσπαθούσε να τους εξηγήσει αλλά με το που άρχιζε αυτοί εξαφανιζόντουσαν και βρισκόταν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Και όταν ανάβανε τα φώτα βρισκόταν σε ένα δωμάτιο γεμάτο με τα πιο λαχταριστά φαγητά και στην μέση τους τον Γιάρι, «μην ανησυχείς, μπορείς να φας όσο θέλεις, εγώ τα έκλεψα!» και αμέσως μετά ο Γιάρι εξαφανιζόταν για να εμφανιστούν χιλιάδες άνθρωποι που του ρίχναν πέτρες. Το μικρό πουλί άρχισε να κουνιέται σε μια προσπαθεί να βγει από του εφιάλτες και τότε ένιωσε ότι άρχισε κρυώνει!

Και νιώθοντας το κρύο άνοιξε τα μάτια του ανακαλύπτοντας ότι είχε σκοτεινιάσει για τα καλά. Πρέπει να ήταν πολύ κουρασμένος σκέφτηκε και τέντωσε τα φτερά του για να ξυπνήσει καλύτερα. «Γιάρι, για ποσό κοιμάμαι έτσι; Γιάρι; Γιάρι που είσαι;» μάλλον θα είχε πάει να βρει τροφή σκέφτηκε ο Μάττι αλλά και πάλι γιατί να πάει για φαγητό αφού είχανε τον σκούφο; Αλήθεια που ήταν ο σκούφος; Ο Μάττι ήταν σίγουρος ότι δεν το είχε βγάλει όταν το πήρε ο ύπνος ...

«Το ήξερα! Το ήξερα από την πρώτη στιγμή που του το έδειξε! Αυτό το κακό πουλί, το ήξερα ότι θα το έκλεβε!» Ο κύριος Πόσι απλά κούνησε το κεφάλι του συμφωνώντας με τα λόγια του Μίκα! Το είχε και εκείνος αισθανθεί αλλά αυτή τη στιγμή δεν του έμενε τίποτα άλλο από το να συνεχίσει να διαβάζει την αναφορά που είχε στα χέρια του.

Για τις επόμενες ώρες ο Μάττι έψαξε παντού όπου μπορούσε να φανταστεί για τον Γιάρι μέχρι που επέστρεψε κουρασμένος στην ίδια την ξύλινη οροφή που τον είχε πάρει ο ύπνος. Ήταν κουρασμένος, λυπημένος, κρύωνε και ήταν πεινασμένο συν που δεν ήξερε τι να σκεφτεί και τι να κάνει. Δεν μπορούσε με τίποτα να καταλάβει πως είχε συμβεί αυτό το πράγμα αν και ένα κομμάτι δεν είχε νιώσει καθόλου έκπληξη. Κοίταξε από κάτω την σκοτεινή πόλη, τους ανθρώπους και τους σκύλους με τις γάτες και αισθάνθηκε πολύ μόνος και του έλειπε πολύ ο Μίκα. Αυτό το βράδυ κοιμήθηκε πολύ λίγο, όλο και περίμενε ότι όπου να είναι θα εμφανιστεί ο Γιάρι με τον σκούφο και γελώντας θα του πει ότι όλα ήταν μια παρεξήγηση, αλλά ...ποτέ δεν ήρθε.

Ο Μάττι έριξε μια τελευταία ματιά γεμάτη αηδία στη πόλη και αφού έλεγξε τον ήλιο για να βρει τον νοτιά πέταξε αφήνοντας την αφιλόξενη και κακιά πόλη πίσω του. Αν και η αίσθηση να γυρίσει πίσω στους φίλους του ήταν πολύ δυνατή την ίδια στιγμή η περιέργεια για το τι ήταν μπροστά του ήταν ισχυρότερη. Τώρα πια δεν φαινόταν τόσο πολύ δάσος, πιο πολλά σπίτια, εργοστάσια και μικρές και μεγάλες πόλεις φαινόντουσαν στη διαδρομή αλλά και ο Μάττι είχε πια πεισματώσει.

Για λίγο υπήρχε απολυτή ησυχία στο μικρό καταφύγιο που ήταν ο Μίκα με τον κύριο Πόσι και υπήρχαν δάκρυα και στων δυο τα μάτια. Και οι δου τους αναρωτιόντουσαν πως θα τα κατάφερνε το μικρό πουλί χωρίς τον μαγικό σκούφο. «Μίκα, εδώ στο τέλος λέει ότι τα ξωτικά της πόλης στο τέλος βρήκαν το Γιάρι να κάθεται σε μια στέγη και να τρώει ένα μπισκότο και αποφασίσανε να τον τιμωρήσουν με ένα καινούργιο μαγικό στο σκούφο. Μου γράφουν ότι μόλις τον ξανά-φορέσει δεν θα μπορέσει να τον ξαναβγάλει και κάθε φορά που θα προσπαθεί να κλέψει μια δυνατή καμπάνα θα χτυπάει και θα τον καταλαβαίνουν οι πάντες!»



Read the other chapters

<--Previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Next-->
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi