Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Μονοπάτι της Εκεχειρίας  
Ovi Bookshop - Free Ebook
Tony Zuvela - Cartoons, Illustrations
Ovi Language
Books by Avgi Meleti
Stop violence against women
Murray Hunter: Opportunity, Strategy and Entrepreneurship
International Red Cross and Red Crescent Movement
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
The non lesser of two evils - Greek elections 2012 The non lesser of two evils - Greek elections 2012
by Dimitra Karantzeni
2012-04-28 09:08:28
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author
DeliciousRedditFacebookDigg! StumbleUpon

‘‘ΤΟ ΜΗ ΧΕΙΡΟΝ ΒΕΛΤΙΣΤΟΝ ’’ – ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2012

Βρισκόμαστε στο κατώφλι των ελληνικών βουλευτικών εκλογών, διανύοντας – αν όχι τη δυσκολότερη – μία από τις δυσκολότερες περιόδους που έχει περάσει ποτέ αυτή η χώρα. Παρακολουθούμε καθημερινά τον εκλογικό χορό των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, με τα δύο κυρίαρχα εξ αυτών, που καπηλεύονται εκ περιτροπής την εξουσία στην Ελλάδα εδώ και πολλές δεκαετίες, να ζητούν με θρασύτητα συγχώρεση και άφεση αμαρτιών, υποσχόμενα, έτι μία φορά, πως τελικά βρήκαν τη σωτήριο λύση και θα μας την ξεδιπλώσουν την περιβόητη ‘επόμενη ημέρα’. Τη μέρα δηλαδή που θα έχουν σιγουρέψει πως θα συνεχίσουν από βήματος βουλής να μας καταπατούν κάθε ιδανικό, κάθε υλικό ή άυλο δικαίωμα, και παράλληλα να χτίζουν τις αμύθητες περιουσίες τους και να εξασφαλίζουν μία off-shore χρυσοποίκιλτη ζωή, πολύ έξω και μακριά από την κακόμοιρη, ποδοπατημένη, εξαθλιωμένη Ελλαδίτσα.

Από την καλά σκηνοθετημένη παρωδία δε λείπουν βέβαια και νέα δήθεν κόμματα, που σαν καλά εκπαιδευμένα λαγωνικά οσφρύστηκαν το φρέσκο αίμα της εξουσίας, σκεπτόμενα πως αν ξεφύγουν για λίγο από το μαντρί εκφοβίζοντας τα αφεντικά τους, θα επιστρέψουν με αξιώσεις, βασιλικότεροι του βασιλέως, δίνοντας πίσω τις χαμένες ψήφους και κερδίζοντας σε αντάλλαγμα τα λάφυρα του πολέμου, κάποιο υπουργείο, ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να είναι αυτό. Όσον αφορά στην αριστερά, το μεν σκληροπυρηνικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, βρίσκεται ένα στάδιο πριν αρνηθεί τον ίδιο του τον εαυτό, πνιγμένο μέσα σε ουτοπικές ιδέες και ανεφάρμοστες λύσεις, στο δόγμα του γενικευμένου και απόλυτου ΟΧΙ, που δεν προσφέρει τίποτα στον  εξαγριωμένο ελληνικό λαό, χάνοντας μία ιστορική ευκαιρία να τιμήσει τον εαυτό του και να κάνει την ανατροπή. Αντίστοιχα, η φιλο-ευρωπαϊκή αριστερά, ταλαντεύεται άγουρη και ανώριμη, έξω από μία σταθερή τροχιά, αδυνατώντας να δώσει ώθηση σε ένα ξεκάθαρο ιδεολογικό ρεύμα που θα καταφέρει μια γερή κλοτσιά στο δικομματισμό, ανοίγοντας μία νέα ελπιδοφόρο σελίδα.

Ωστόσο, ‘το μη χείρον βέλτιστον’ έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, το οποίο έχει δυστυχώς και στις μέρες μας πρακτική εφαρμογή, καθώς, πέραν της προαναφερθείσας χαοτικής κατάστασης, η συντριπτική έκπτωση αξιών που τείνει να εξελιχθεί σε πολιτικό έγκλημα είναι η ραγδαία άνοδος της ακραίας Δεξιάς, που στην Ελλάδα εκπροσωπείται από τη Χρυσή Αυγή. Πρόκειται για μία εξτρεμιστική κομματική οργάνωση, με σαφείς εθνικιστικές θέσεις και δράσεις, νοσταλγικές αντισημιτικές τάσεις περί ανωτερότητας και καθαρότητας της φυλής, πολέμια της πολυ-πολιτισμικότητας και υπέρμαχος κάθε ρατσιστικής και φασιστοειδούς ιδεολογίας. Μέσα στο γενικό αναβρασμό, παραδέχομαι πως είναι εξαιρετικά εύκολο κάποιος να τραβήξει την προσοχή, ανερχόμενος μεθοδευμένα στο προσκήνιο, κουνώντας στο πλευρό του αγανακτισμένου πολίτη, το δάκτυλο στους κυβερνώντες, και εκμεταλλευόμενος την απόγνωση, να χαρίσει απλόχερα τη δική του ‘ελκυστική’ λύση. Θα μπορούσε κανείς να παρομοιάσει αυτήν την τακτική, με τον έμπορο ναρκωτικών, που πλησιάζει δόλια το μοναχικό παιδί, διαβάζοντας στα μάτια του την απόρριψη και προσφέρει μέσα απ ’την τσέπη του, έτσι απλά, το μαγικό λυτρωτικό χαπάκι. Στις μέρες μας όμως, μετά από τόση γνώση και ενημέρωση, με ορατά τα αποτελέσματα αυτής της ‘μαγικής λύσης’ να κείτονται δίπλα μας ετοιμοθάνατα, δεν υπάρχει πια κανένα ελαφρυντικό για τον ανεγκέφαλο νέο που θα απλώσει το χέρι του στο θάνατο. Αντιστοίχως, πόσα και ποια ελαφρυντικά να αναγνωρίσει κανείς, στη χώρα που αποτέλεσε την κοιτίδα της δημοκρατίας, στη χώρα που μάτωσε για τα ιδανικά της, που γενιές ολόκληρες υπέφεραν από τον ολοκληρωτισμό και τα αποκυήματά του, να δίνει βήμα και εν δυνάμει εξουσία σε επικίνδυνους για τον τόπο ανθρώπους και μηχανισμούς; Να κουνά τη σβάστιγγα μπροστά από την ελληνική σημαία; Αδυνατώ να δεχτώ πως οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής απαλλάσσονται ως θύματα μίας ευφυούς προπαγάνδας. Διότι εμείς είμαστε η χώρα μας και εμείς δημιουργούμε όσα μας συμπεριλαμβάνουν. Στο μέτρο λοιπόν που μας αντιστοιχεί, θα έπρεπε να είμαστε σε θέση να αναγνωρίζουμε τους καιροσκόπους και να μπορούμε να διαφυλάξουμε εαυτόν από όσα καραδοκούν να μας γυρίσουν σε μελανές σελίδες της ιστορίας. Ποτέ η νομιμοποίηση της ακρότητας δεν οδήγησε σε κάτι εποικοδομητικό, ποτέ η λογική του ‘‘πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι’’ δε λειτούργησε σωτήρια ατομικά, ή συλλογικά και μόνο ένας ανιστόρητος δε θα ήταν σε θέση να το επιβεβαιώσει αυτό.

Και βέβαια, ούτε η μη προσέλευση στις κάλπες θα έπρεπε να αποτελεί επιλογή για τον πολίτη. Με την αποχή μας παραιτούμαστε κάθε λόγου για το πολιτικό και κοινωνικο-οικονομικό γίγνεσθαι, επιτρέποντας να οδηγηθούμε αναντίρρητα ως πρόβατα στη σφαγή. Πώς θα αξιώσουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας αν δεν προτείνουμε, αν δεν εναντιωθούμε, αν δεν τιμωρήσουμε όσους μας έφεραν στην εξαθλίωση ,αιτούμενοι παράλληλα μίας νέας προοπτικής διακυβέρνησης;

Επιτέλους, πέρα από μία στείρα και εύκολη, παθητική διαμαρτυρία, είναι καιρός πια ο ελληνικός λαός να εγείρει το ανάστημά του ουσιαστικά και αποφασιστικά, παραμερίζοντας τους φαύλους και τους βαρβάρους, και ψηφίζοντας με συνείδηση και ωριμότητα. Σε ένα τόσο εύθραυστο πολιτικά, διεθνές σκηνικό και με μία χώρα ήδη επί ξύλου κρεμάμενη, δεν υφίσταται περιθώριο λάθους ή χάριτος. Η ελεύθερη και δημοκρατική ψηφοφορία είναι ίσως από τα τελευταία σπουδαία ιδανικά που μας έχουν απομείνει. Ας της αποδώσουμε την αξία που της πρέπει, διαφορετικά, θα είμαστε όλοι, άξιοι της μοίρας μας. Δανειζόμενη τη φράση μίας παγκόσμιας αυθεντίας, "…Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα". (Α. Αϊνστάιν).


    
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi