Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Oxterweb  
Ovi Bookshop - Free Ebook
Tony Zuvela - Cartoons, Illustrations
Ovi Language
Ovi on Facebook
WordsPlease - Inspiring the young to learn
Javier Velasco - Digital Artist
Stop human trafficking
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
Greek elections (in Greek) 1/3 Greek elections (in Greek) 1/3
by Thanos Kalamidas
2007-09-24 09:34:12
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author
DeliciousRedditFacebookDigg! StumbleUpon

Ο λόγος που απέφυγα να γράψω κάτι για τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου είτε πριν είτε αμέσως μετά δεν έχει να κάνει με το ποιος κέρδισε τις εκλογές αλλά με την αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας που φτάνει πια στην αποκορύφωση της με το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών. Η νίκη της Νέας Δημοκρατίας ήταν προβλεπόμενη, η ερώτηση από την αρχή ήταν πόσο μεγάλη θα ήταν αυτή η νίκη και εάν θα της εξασφάλιζε αυτοδυναμία. Από την άλλη η ήττα του ΠΑΣΟΚ ήταν εξ’ ίσου προβλεπομένη, η αμφιβολία έγκειτο στη διάσταση της και το πόσο θα στοίχιζε στον αρχηγό της μιας και διάφορες κινήσεις υποψήφιων δελφίνων είχαν από καιρό διαφανεί.

Αλλά πριν προχωρήσουμε στη νίκη και στην ήττα ήθελα να ξετυλίξω ορισμένες σκέψεις μου για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και ειδικά μετά την θεωρητική περίοδο καθαρτήριου που πέρασε η πολιτική ζωή με τον Έβερτ και τον Σημίτη. Και οι δυο τους θα έπρεπε να αποτελούν το επισφράγισμα η καλύτερα το τέλος μιας εποχής που είχε άμεση σχέση με τους ιδρυτές των δυο μεγαλυτέρων κομμάτων στην Ελλάδα που μονοπωλούν την εξουσία την τελευταία τριακονταετία. Παρ’ όλες τις διαφορές τους και οι δυο τους έχουν πολλά κοινά σημεία, και οι δυο προσπάθησαν να δείξουν ένα ρεαλιστικό μέλλον, προσπάθησαν να θέσουν τις βάσεις για ένα μέλλον μακριά από τις αντιπαραθέσεις προσωπικοτήτων και να ξεφύγουν από την πελατειακή σχέση ψηφοφόρων και κομμάτων, κατά κάποιο τρόπο και οι δυο τους πάλεψαν για τον διαχωρισμό κράτους και κόμματος αδιάφορο το κατά πόσο το κατάφεραν η τους άφησαν τα βαρίδια τους και οι συνθήκες να το καταφέρουν.

Και οι δυο τους αντικαταστάθηκαν στην ηγεσία των κομμάτων από νέους ανθρώπους, τον κύριο Κωνσταντίνο Καραμανλή στη Νέα Δημοκρατία και τον κύριο Γεώργιο Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ. Δεν θα σταθώ στο βάρος του ονόματος αν και έχει σημαντική παρουσία και στη ζωή αλλά και στις πράξεις και των δυο αλλά στο τι οι δυο τους θα έπρεπε να εκφράζουν. Και οι δυο τους είναι, αυτό το λέω χωρίς καμιά έννοια περηφάνειας, ανήκουν στη γενιά μου και αυτό με κάνει να έχω κάποιες παραπάνω απαιτήσεις.

Η γενιά μας μεγάλωσε μέσα στη δικτατορία και πραγματικά ανδρώθηκε στα πρώτα χρόνια της αντιπολίτευσης. Προσοχή δεν κρίνω τις πολιτικές τους θέσεις αλλά πρόκειται για δυο άντρες που σε προσωπικό επίπεδο σαφώς συγκινήθηκαν και πιθανώς κλάψανε στην πρώτη τους επίσκεψη στο πολυτεχνείο όταν ακόμα ήταν στο γυμνάσιο. Και οι δυο μεγαλώσανε καταλαβαίνοντας ότι μπαίναμε σε μια νέα εποχή που ο γεωπολιτικός ορίζοντας αλλάζει με ταχύτητα, που τα περιβαλλοντολογικά ζητήματα δεν είναι κάτι που αφορά μερικούς ιδιόρρυθμους φυτοφάγους αλλά όλους μας, και οι δυο τους έχουν αντίληψη του πόσο έχει αλλάξει η πληροφόρηση και η επικοινωνία, ο σημερινός πολίτης έχει άμεση επαφή με τα γεγονότα και τις αλλαγές όχι απλά σε τοπικό επίπεδο αλλά σε παγκόσμιο. Και οι δυο τους αντιλαμβάνονται πόσο επίκαιρο είναι το σύνθημα του πολυτεχνείου, ψωμί παιδεία, ελευθερία! Και τι κάνουν οι δυο τους;

Και οι δυο τους αντί να έρθουν σε ρήξη με όλα τα βαρίδια και να δείξουν στον πολίτη, στο νέο πολίτη ότι μπορούν να καταλάβουν τις ανησυχίες του ακόμα και εκείνες που εκείνος δεν μπορεί να εκφράσει και που πάντα έχουν να κάνουν με το μέλλον, οχυρωθήκαν πίσω από ισορροπίες που θα τους εξασφάλιζαν απλά τη συνέχεια και παρ’ όλο που και οι δυο τους είχαν όλες τις ευκαιρίες να κάνουν και να παρουσιάσουν κάτι καινούργιο μέσα από απαράδεκτους συμβιβασμούς γυρίσαν πίσω αδιάφοροι για μια κοινωνία που έστω με πολλές λοξοδρομήσεις θέλει να προχωρήσει μπροστά. Και γι’ αυτό που συνέβη την επομένη των εκλογών είναι και οι δυο τους ίσα υπεύθυνοι.

Για την Ν.Δ. η παρουσία σε υπουργικές θέσεις ανθρώπων όπως ο Μολυβιάτης ή ο Πολύδωρας όσο και να τους εξέλιξαν τα ΜΜΕ σε γραφικές φιγούρες που βγάζανε γέλιο δεν παύσανε ποτέ να επαναφέρουν ένα παρελθόν που ο Έλληνας έχει αφήσει πίσω του πολλά χρόνια και το χειρότερο με τις πολλές φορές σχιζοφρενικές δηλώσεις η ενέργειες κράτησαν στελέχη της κυβερνητικής παράταξης στην αφάνεια στερώντας από τον Καραμανλή κάθε ελπίδα ανανέωσης ή ρήξης.

Ο Παπανδρέου από την πλευρά του πήγε στο άλλο άκρο, έφερε και προσπάθησε να επιβάλει νέους ανθρώπους χωρίς ποτέ να εξηγήσει τον ρόλο τους και το τι περίμενε από αυτούς, αφήνοντας τους να κολυμπήσουν στα βαθιά νερά της ελληνικής πολιτικής μόνοι τους και το χειρότερο, αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις και τις αντοχές όχι μόνο των πολιτών αλλά και των ίδιων των στελεχών του κόμματος. Αποτέλεσμα, έργο δεν προσφέρθηκε ούτε παρουσιάστηκε και οι περισσότεροι από αυτούς χάθηκαν σαν διάττονες αστέρες αφήνοντας τον αρχηγό του κόμματος να ισορροπεί μεταξύ πετυχημένων συνταγών του παρελθόντος και αφηρημένων σχεδιών για το μέλλον. Ίσως αυτό το ‘αφηρημένων σχεδίων για το μέλλον’ να ήταν και αυτό που δημιούργησε και την μεγαλύτερη ανασφάλεια στους ψηφοφόρους.

Το ΠΑΣΟΚ ηττήθηκε αλλά σε αντίθεση με τη Νέα Δημοκρατία που η νίκη μόνο προσωπική μπορεί να χαρακτηριστεί για τον κύριο Καραμανλή, η ήττα του ΠΑΣΟΚ ήταν συνολική, γιατί ο μεν πρόεδρος του κύριος Παπανδρέου απέτυχε στο να εμπνεύσει τους ψηφοφόρους, τα πολύπειρα στελέχη του όμως κρατήθηκαν στην άκρη παραμένοντας απλοί παρατηρητές αυτής της κατηφόρας χωρίς να κάνουν το παραμικρό. Όσο οξύμωρο και αν ακούγεται ο μόνος από τα κορυφαία στελέχη του κινήματος που έκανε κάτι και δεν στάθηκε απλός παρατηρητής ήταν ο μεγάλος εσωτερικός αντίπαλος του κυρίου Παπανδρέου αυτή τη στιγμή ο Βενιζέλος. Αλλά για το θέμα διαδοχής του ΠΑΣΟΚ θα αναφερθώ αργότερα.

Η Νέα Δημοκρατία οφείλει αυτή την οριακή της νίκη καθαρά στη προσωπικότητα του κυρίου Καραμανλή και εδώ είναι που αρχίζει να παίζει ρόλο και το βάρος του ονόματος. Αυτό που κατάφερε στη τριετία διακυβέρνησης του ο Καραμανλής ήταν παρ’ όλα τα σκάνδαλα να παραμείνει αλώβητος και σχετικά καθαρός. Χρησιμοποιώντας ονόματα από τις χρυσές εφεδρείες του παρελθόντος με το στιλ μοντέρνου μάνατζερ έδειξε ότι αν αυτοί με την τόση φήμη και εμπειρία δεν πετύχανε τότε ήρθε ο καιρός για καινούργια πράγματα. Προσοχή χρησιμοποίησα την λέξη ‘δεν πετύχανε’ και όχι αποτύχανε γιατί ο κύριος Πολύδωρας δεν είναι μακριά από αυτό που ορίζει την δεξιά ίσως άκρα δεξιά πλευρά της Νέας Δημοκρατίας και κανένας δεν είχε ελπίδες για μια σοσιαλιστική μετάλλαξη του συντηρητικού κόμματος. Έτσι ο κύριος Πολύδωρας με φαιδρό τρόπο μεν κατάφερε να περάσει την συντηρητική πολιτική που υποδείκνυε το κόμμα στο τομέα του κάτι ανάλογο που κατάφερε και η κυρία Γιαννακου στη παιδεία. Έτσι σαν στελέχη της συντηρητικής και νεοφιλελεύθερης παράταξης δεν αποτύχανε, απλά δεν πετύχανε.

Μετά τη νίκη ο κύριος Καραμανλής είχε την ευκαιρία να επαναφέρει στην επιφάνεια στελέχη που απαρτίζανε τον κύκλο του πριν γίνει πρωθυπουργός και αποτελούν την νέα γενιά της Νέας Δημοκρατίας όπως τον κύριο Άρη Σπηλιοτόπουλο. Έχοντας πίσω του τρία χρόνια διακυβέρνησης και εξασφαλίσει τον πρωθυπουργικό θώκο ο κύριος Καραμανλής έχει τώρα την ευκαιρία και το μέσον να επιβάλλει αυτά τα καινούργια στελέχη στο κόμμα και στην κοινωνία, παράλληλα να παρουσιάσει και να εφαρμόσει δείγματα μοντερνισμού και απλά αλλάζοντας μεθοδολογία, ορολογία και πρόσωπα να εφαρμόσει ακριβώς την ίδια πολιτική που είχε μέχρι τώρα με μικρότερη φθορά. Ίσως ακόμα και μετά από ένα διάστημα και αφού νιώσει ότι το σύστημα δουλεύει να προχωρήσει και σε πρόωρες εκλογές για να καθαρίσει από τον ορίζοντα του τη μαύρη κουκκίδα που συνιστά ο ΛΑΟΣ και ο κύριος Καρατζαφέρης.

PART ONE
PART TWO
PART THREE (19/9)


  
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi