Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Resource for Foreigners in Finland  
Ovi Bookshop - Free Ebook
worldwide creative inspiration
Ovi Language
Michael R. Czinkota: As I See It...
WordsPlease - Inspiring the young to learn
Murray Hunter: Opportunity, Strategy and Entrepreneurship
International Red Cross and Red Crescent Movement
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
Η Ελλάδα των παραλλαγών Η Ελλάδα των παραλλαγών
by Ovi Greece
2016-05-26 10:43:05
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author
DeliciousRedditFacebookDigg! StumbleUpon

Ξεκίνησα να γράφω αυτές τις γραμμές, ακούγοντας ξανά και ξανά την Άγια Νύχτα. Έγραφα και ξανάφερνα στο μυαλό μου την εικόνα του κυριακάτικου καφέ..

pia01_400Είχα κατέβει, που λέτε, στο Τροκαντερό – μια ανάσα από το σπίτι μου – όταν ξαφνικά, άκουσα ήχους πιάνου δίπλα στη θάλασσα. Η μέρα ήταν υπέροχα ηλιόλουστη και η θερμοκρασία υψηλή. Η θάλασσα λάδι, με εκείνο το καταγάλανο φωτεινό της χρώμα, που δεν θύμιζε τίποτα από χειμώνα. Χμμμμμμ… καλοκαιρινά Χριστούγεννα – σκέφτηκα – και χαμογέλασα μόνη μου με ένα ακόμα από τα παράδοξα αυτής της χώρας, που μπορεί να στηρίζει τις μεγαλύτερες ελπίδες στον ήλιο της, παρά σε οτιδήποτε άλλο. Υπερβολικά πολύ κόσμος, όπως πάντα συμβαίνει όταν έχει καλό καιρό. Τόσο εκνευριστικά πολύς, που έτσι και τολμούσες να μετακινήσεις το αυτοκίνητο, θα έπρεπε να κάνεις τάμα, μέχρι να ξαναβρείς να παρκάρεις στη γειτονιά. Και ξαφνικά στο βάθος, μεταξύ οχλαγωγίας και ιστιοφόρων, ξεπήδησαν οι ήχοι των πλήκτρων. Τα βήματά μου με οδήγησαν μόνα τους, εντελώς ανεξέλεγκτα, όπως ανεξέλεγκτα επιστρέφεις σχεδόν πάντα στο ανεκπλήρωτο ή όπως το ίδιο ανεξέλεγκτα, ο δολοφόνος ξαναγυρίζει στον τόπο του εγκλήματος. Ας μην πιάσουμε όμως τώρα αυτό το θέμα […]

Πλησιάζοντας προς το σημείο, με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα, ότι δεν ήταν και λίγοι εκείνοι που, μαζί με μένα, είχαν μαγνητιστεί από τις νότες. Πολύ ευχάριστο αυτό, σκέφτηκα. Και πράγματι, όταν τελικά έφτασα στο σημείο, ένα κοινό αποτελούμενο από ανθρώπους διαφόρων ηλικιών, είχε συγκεντρωθεί με ενδιαφέρον, μπορεί και από περιέργεια, κοντά στο baby grand. Μα πόσο αντιφατικά αρμονική εικόνα!.. Ένα πιάνο με ουρά, σε χώρο ανοιχτό, δίπλα στη θάλασσα, με φόντο τα αγκυροβολημένα κότερα και τριγύρω κόσμος – από ηλικιωμένους μέχρι πιτσιρίκια – προσηλωμένος στο γεγονός. Ο πιανίστας, με επίσημο κοστούμι λες και έδινε ρεσιτάλ στο Μέγαρο Μουσικής, φαινόταν τόσο πολύ χαμένος στις νότες του, που – είμαι βέβαιη – πως για τον ίδιο δεν έκανε καμία απολύτως διαφορά το γεγονός, ότι επρόκειτο απλά για μια μικρής διάρκειας υπαίθρια συναυλία, εθελοντικού χαρακτήρα, όπως διάβασα αργότερα σε κάποια φυλλάδια.

Και όταν τελείωσε η σονάτα του Scarlatti – που δυστυχώς δεν πρόλαβα ολόκληρη – σηκώθηκε, έκανε βαθιά υπόκλιση και προανήγγειλε για το τέλος, μια… “διαφορετική Άγια Νύχτα”. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ και βιντεοσκόπησα με το κινητό μου. Απέναντί μου, ένα νεαρό ζευγάρι με ένα μωρό, που δεν πρέπει να ήταν μεγαλύτερο από τριών μηνών. Ο μπαμπάς το κρατούσε στην αγκαλιά του και το λίκνιζε ελαφρά στο ρυθμό των ήχων του γνωστού χριστουγεννιάτικου τραγουδιού, που απλωνόταν στον αέρα. Ασυναίσθητα, έκανα εικόνα όλα εκείνα τα κακόγουστα χοροπηδάδικα και τα νεολαιίστικα στέκια με το στριμωξίδι, τη βαβούρα και τη μουσική χαμηλής αισθητικής. Αυτό το ζευγάρι όμως ήταν διαφορετικό. Μια παραλλαγή που ξεχώριζε από το γενικό σύνολο, με διαφορετική αισθητική, όπως και όλοι όσοι είχαν σταματήσει στο συγκεκριμένο σημείο, απολαμβάνοντας τους ήχους του πιάνου. Και εκείνο το σημείο, κάποια λίγα τετραγωνικά μέτρα Ελλάδας, ήταν εξίσου μια παραλλαγή της γενικής ασχήμιας που κουβαλάει η χώρα επάνω της τα τελευταία χρόνια. Και η Άγια Νύχτα, που με τόσο σεβασμό προανήγγειλε εκείνος ο πιανίστας στο ολιγάριθμο κοινό του υπαίθριου χώρου, ήταν κι αυτή βασισμένη σε παραλλαγές – variations ονομάζονται στη γλώσσα της μουσικής. Άνθρωποι και ήχοι, εναρμονισμένοι με το χρυσαφί του ήλιου και το γαλανό της θάλασσας, με σεβασμό στο χώρο, το μουσικό και τον σκοπό που αυτός υπηρετούσε, ένα μικρό ανθρωπο-μουσικό σύνολο μιας άλλης αισθητικής, καταδείκνυε για κάποια λεπτά της ώρας μια άλλη Ελλάδα, πολύ μακρινή από την καθημερινή Ελλάδα της κακογουστιάς, της αρπακολλιάς και της λοβιτούρας, που όμως κάπου υπάρχει ακόμα ζωντανή!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!

https://youtu.be/788tdg3flR0

 Λίλιαν Μπαντάνη

 Από το Ovi Greece


   
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(0)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi