Ovi -
we cover every issue
newsletterNewsletter
subscribeSubscribe
contactContact
searchSearch
Oxterweb  
Ovi Bookshop - Free Ebook
Join Ovi in Facebook
Ovi Language
Murray Hunter: Essential Oils: Art, Agriculture, Science, Industry and Entrepreneurship
The Breast Cancer Site
Murray Hunter: Opportunity, Strategy and Entrepreneurship
International Red Cross and Red Crescent Movement
 
BBC News :   - 
iBite :   - 
GermanGreekEnglishSpanishFinnishFrenchItalianPortugueseSwedish
Anna, don't cry Anna, don't cry
by Ovi Magazine Guest
2015-02-21 13:07:20
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author
DeliciousRedditFacebookDigg! StumbleUpon

Αννα μην κλαις εμένα δε με βάζουν στο χέρι!
Μίνα Βολάκη

Σε βλέπω βρε Άννα πάλι να κλαις, πόσα έχουν δει τα ματάκια σου; Σε βλέπω να κλαις, να ανησυχείς, πού θα βάλουν τον καλό σου τελικά; Σε βλέπω να κλαις που στο ντουλάπι δεν έχει ούτε ψίχα ψωμί. Σε βλέπω που ετοιμάζεσαι να πας στον μπακάλη για να ζητιανέψεις βερεσέ και το ξέρεις πως δε θα ‘ναι βερεσές μα ελεημοσύνη ‘Αννα.

Σε βλέπω Κυριακή του Γενάρη Αννα να ετοιμάζεσαι! Πλύθηκες, ντύθηκες, φόρεσες τα καλά σου και δρόμο για τη κάλπη με προσευχή στην ΕΛΠΙΔΑ που θα ‘ρθει. Στην ελπίδα που θα ‘ρθει, στην ελπίδα που θα ξαναβάλει ψωμί στο ντουλάπι, στην ελπίδα που θα διώξει το φόβο. Ότι είχες να χάσεις το είχες ήδη χάσει, δουλειά, λεφτά …αξιοπρέπεια Αννα και όχι μόνο εσύ...

Κι η κάλπη λοιπόν μίλησε, ο κόσμος (κι εσύ μέσα σε αυτόν) ψήφισε αντιμνημονιακά, καταδικάζοντας τη λιτότητα - ναι έτσι τη λένε την πείνα τον τελευταίο καιρό - που από το ‘10 έχει κάνει τους μικρομεσαίους  φτωχούς και τους φτωχούς....ανυπάρκτους... μήπως τυχόν κι αλλάξει κάτι… χωρίς βέβαια να έχεις και την πίστη ότι όλα θα πάνε καλά...έτσι δεν είναι Αννα?

Έλα  όμως  που εσύ περίμενες σιγά σιγά και δειλά δειλά την ελπίδα να δείξει τί είναι κι από ‘κει που ψήφιζες με μοιρασμένη καρδιά λίγο φόβο λίγο ελπίδα...βρέθηκες αντιμέτωπη με μια βροχή προσπαθειών  για να σηκώσει η χώρα σου κεφάλι και απ’ το τίποτα να αποκτήσει ΚΑΤΙ! Κι όσο πιο πολύ περνάνε οι μέρες τόσο πιο πολύ ενθουσιάζεσαι  και φωνάζεις αέεεερααα ως γνήσια Ελληνίδα βλέποντας μέσα απ’ το γυαλί σου το δίδυμο Αλέξη– Γιάνη να πολεμούν με τις Μεγάλες Δυνάμεις ,να μην χάνουν αλλά να δέχονται και δωράκια από πάνω (ιταλική γραβάτα, σίγουρα καλή)!!

Ε, πώς να μην αναβιώσει μέσα σου και μέσα στον κάθε ‘Έλληνα ξανά η Μεγάλη Ιδέα που τώρα δεν αποζητά να επανακτήσει εδάφη (προς το παρόν;!) αλλά δουλειές για τους νέους, μισθούς και συντάξεις;

Τώρα ακούς τους.... φοβικούς να λένε πράγματα που τα θεωρείς άνευ σημασίας όπως γιατί δεν φοράει γραβάτα κανένας τους, γιατί δεν ορκίστηκαν με θρησκευτικό όρκο και άλλα τέτοια για τα οποία καρφάκι δεν σου καίγεται!! Κόντρα στις...Μεγάλες Δυνάμεις...κόντρα στους πλούσιους με μια κυβέρνηση για τους πολλούς και πολλοί είναι μικρομεσαίοι και ακόμη περισσότεροι οι πιο φτωχοί όπως  εσύ  Άννα που θυμάσαι τί είχε πει κάποτε ένας παλιός αριστερός «Αριστερός σημαίνει να είσαι διαρκώς ευαίσθητος». Κι αυτοί, οι καινούργιοι σου φαίνονται να ταιριάζουν στην περιγραφή.

Κι ας ακούς ‘Αννα τους Γερμανούς ως διαχρονική αξία να απειλούν ότι θα σηκώσουν το άρβυλο και θα  κλωτσήσουν εσένα και όλη σου τη φάρα εάν δεν συμμορφωθείτε εάν δεν συνεχίσετε να πετσοκόβετε (ναι γιατί κι εσύ το δέχτηκες παλιότερα Αννα αυτό) μισθούς και συντάξεις μέχρι να αποδεκατιστούν όλοι οι ηλικιωμένοι και να φύγουν τα 8 στα 10 νέα παιδιά εις τας Ευρώπας και Αυστραλίας...

Αλλά ο πόλεμος μαίνεται ακμή.... με τα ηρωικά ΟΧΙ της κυβέρνησης να παίρνουν τη θέση αυτού που είπε ο Μεταξάς στους ΙΔΙΟΥΣ  ανθρώπους σε κάποιον άλλο χρόνο.

Οπότε είσαι κι εσύ σε εγρήγορση...σε μια διαρκή αναμονή της καλής είδησης φυσικά! Ότι τον κουρέψαμε και τον  ξυρίσαμε τον γαμπρό, τον μίστερ Dept…

Τι κι αν όλο ακούς για κυβισθήσεις  Αννα κι  ο νους σου πάει στο γεγονός ότι δεν είσαι ευλύγιστη και δεν μπορείς να τις κάνεις....εσύ νιώθεις ότι μπορεί ακόμη το ντουλάπι να μην έχει  ψίχα ψωμί αλλά το τραγούδι στο μυαλό σου συνεχώς κολλάει στο «Εμένα δεν με βάζουν στο χέρι» , ακόμη κι αν το μέλλον για το οποίο όλοι μιλάνε δε φέρει νίκες όπως ελπίζεις...Αννα γλυκιά μου μην κλαις! Στο είπε κάποτε κι ο Μπρέχτ αγκαλιάζοντάς σε ίσως σε έναν άλλο χρόνο, σε έναν άλλο τόπο μα σε ‘σένα την ίδια...

 **************************************************************************

Αννα Μην Κλαις

mina01Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι             
(Άννα μην κλαις)
θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ τον μπακάλη.

Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
(Άννα μην κλαις)
στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί

Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει
(Άννα μην κλαις)
Εμένα δε με βάζουν στο χέρι.

Ο στρατός ξεκινά
(Άννα μην κλαις)
Σαν γυρίσω ξανά
θ’ ακολουθώ άλλες σημαίες.
Ο στρατός ξεκινά

                Μπέρτολτ Μπρεχτ

 


    
Print - Comment - Send to a Friend - More from this Author

Comments(1)
Get it off your chest
Name:
Comment:
 (comments policy)

Nikos Laios2015-02-21 13:26:13
Euxaristo polu, oreo! mai noima kai ais8hma ekfrasmeno mai poihsh....


© Copyright CHAMELEON PROJECT Tmi 2005-2008  -  Sitemap  -  Add to favourites  -  Link to Ovi
Privacy Policy  -  Contact  -  RSS Feeds  -  Search  -  Submissions  -  Subscribe  -  About Ovi